O CFD ARCHIWUM PROGRAM DOM W TRZEBINI Do medytacji   

NOWA JAKOŚĆ ŻYCIA







  Pogłębić wiarę w Jezusa. Rekolekcje ze św. Łukaszem (książka, ...


Okładka etui na płytyRekolekcje Lectio Divina

 

 

Pogłębić wiarę w Jezusa.
Rekolekcje ze św. Łukaszem
(książka, oprawa miękka)

 

 

ks. Krzysztof Wons SDS
rekolekcjonista i kierownik duchowy,
dyrektor CFD w Krakowie, wykładowca teologii duchowości

 

 

Ośmiodniowe rekolekcje lectio divina ze św. Łukaszem są trzecim etapem formacji chrześcijańskiej dla osób wszystkich stanów w Kościele. Po rekolekcjach ze św. Markiem i św. Mateuszem, oddajemy się prowadzeniu św. Łukasza.

Podczas gdy św. Marek troszczył się o ucznia, któremu brakuje wiary, a św. Mateusz zajął się katechizowaniem ucznia małej wiary, trzeci Ewangelista pomaga uczniowi przeżywać wiarę w obrębie osobistej historii życia i w obrębie wydarzeń, w których jest on zanurzony „dzisiaj”. Łukasz chce, aby uczeń, który uwierzył i powierzył się Jezusowi, potrafił także odczytywać rzeczywistość „oczami” Jezusa i razem z Nim ją ewangelizować.

Publikacja zaprasza do przemodlenia trzeciej Ewangelii w klimacie pustyni, na drodze lectio divina - wielowiekowej tradycji modlitwy zakorzenionej w Biblii. Książka roponowana jest jako podręcznik rekolekcyjny dla prowadzących i przeżywających rekolekcje lectio divina w grupach zamkniętych. Może także służyć jako propozycja indywidualnej formacji przeżywanej w warunkach codzienności.

Podejmując te drogę indywidulanie, w warunkach codzienności, należy zadbać o momenty pustyni, potrzebny czas modlitwy Słowem Bożym, a także spotkania z kierownikiem duchowym.

Autor: ks. dr Krzysztof Wons SDS - salwatorianin, dyrektor Centrum Formacji Duchowej Salwatorianów w Krakowie, kierownik duchowy i rekolekcjonista, wykładowca teologii duchowości, autor książek poświęconych modlitwie Słowem Bożym.

 

*** *** ***

Wkraczamy w trzeci etap formacji . Po rekolekcjach z Markiem i Mateuszem, oddajemy się prowadzeniu Łukasza. Każda z czterech Ewangelii zawiera własną dynamikę drogi, po której podąża uczeń Jezusa, aby dojrzewać w wierze, to znaczy stawać się zdolny do zażyłej więzi z Jezusem i odpowiedzialny za swoje ewangeliczne wybory. Cztery Ewangelie są jak cztery ikony odsłaniające kolejne cechy dojrzałego chrześcijanina. Przemawiają i zapraszają: „Wpatruj się w Jezusa i daj się przemienić przez Niego. Stawaj się Jezusowy, tam gdzie toczy się twoje codzienne życie, gdzie żyją twoi bliscy, gdzie spotykasz się z nimi, gdzie pracujesz, posługujesz. Pozwól, aby Jezus przemieniał twoją osobistą historię w historię zbawienia”. Każda z czterech Ewangelii prowadzi do doświadczenia Słowa Wcielonego, Osobowego, które przemawia do naszego życia, chce nas pociągnąć za sobą, przeniknąć i przemienić. Ewangelie pisane były w określonym momencie historii pierwotnego Kościoła, adresowane do wspólnoty uczniów Jezusa, w ich konkretnym okresie dojrzewania do wiary, i ewangelicznych wyborów. Nawiązują także do sytuacji, w których wyznawcy Jezusa nie radzili sobie z pytaniami i kryzysami w wierze. Wychodzą im naprzeciw i prowadzą do pogłębienia wiary ucznia.

Dlaczego Łukasz postanowił „zbadać dokładnie wszystko od pierwszych chwil i opisać” (1, 3) w formie Dobrej Nowiny, skoro, jak sam zaznacza, już wcześniej uczynili to inni, zwłaszcza Marek, z którego zresztą wiele czerpał? Jakie nowe przesłanie zawarł w Ewangelii, która w ostatecznym znaczeniu jest tylko jedna? Jest nią Jezus Chrystus . Już z wcześniejszych rozważań wiemy, że każda z Ewangelii, chociaż głosi to samo orędzie Jezusa, charakteryzuje się odmienną perspektywą teologiczną i formacyjną. Nas, zgodnie z koncepcją, którą zostawił nam kard. Carlo M. Martini, a którą kierujemy się w naszych rekolekcjach, interesuje szczególnie perspektywa formacji ucznia do dojrzałej wiary. Jeśli na cztery Ewangelie możemy spojrzeć jako na cztery etapy formacji ucznia Jezusa , to podobnie jak wcześniej na drodze z Markiem i Mateuszem, pytamy i teraz: Na jaki nowy etap formacji wprowadza nas Łukasz? Dla przypomnienia koncepcji kard. Martiniego przywołajmy dosłownie jego myśl: „Ewangelia Marka była napisana z myślą o przygotowujących się do chrztu. Jest jakby podręcznikiem dla tych członków pierwszych wspólnot, którzy rozpoczynali drogę katechumena. Ewangelia Mateusza jest natomiast Ewangelią katechezy, daje bowiem katechecie całokształt przepisów, nauk, zachęt. Łukasz jest Ewangelistą doktorów. To Ewangelia dana temu, kto szuka historiozbawczego pogłębienia tajemnic i poszerzenia horyzontu. Jan wreszcie pisze Ewangelię prezbitera, która chrześcijaninowi dojrzałemu i kontemplatywnemu przedstawia wizję scalającą różne tajemnice zbawienia” .

Co to znaczy, że wchodzimy na drogę ewangelicznego formowania uczniów na "doktorów”? Kto osiąga „doktorat w wierze” według Łukasza? Domyślamy się, że nie chodzi o doktorat, który zdobywa się na akademickiej uczelni czy przy biurku. Chodzi o zdobywanie teologicznej mądrości, która wyrasta z żywego spotkania ze Słowem przeżywanego w codzienności, w nurcie bieżącej historii życia. Taka mądrość polega na rozeznawaniu i odczytywaniu codziennej rzeczywistości w świetle przyjętego Słowa. Jeśli Marek troszczył się głównie o ucznia, któremu w codzienności brakuje wiary, brakuje zdolności słuchania i uwierzenia Słowu a Mateusz zajął się katechizowaniem ucznia małej wiary – zaledwie raczkującego w chrześcijańskim życiu, aby potrafił powierzyć się Słowu, to Łukasz zwraca szczególną uwagę na wierzących, którzy po okresie rzetelnej katechezy, potrzebują pogłębienia i poszerzenia horyzontów wiary. Jak to rozumieć? Wydaje się, że Łukasz zwraca szczególną uwagę na dojrzałe przeżywanie wiary w obrębie tego, co przeżywa uczeń w osobistej historii życia i w obrębie tej rzeczywistości i codziennych wydarzeń, w których jest zanurzony „dzisiaj”. Łukasz mówi do ucznia Jezusa: „Popatrz, historia, którą dziś przeżywasz zanurzona jest w zbawczych planach Boga. Jego plany obejmują każdy skrawek twojej historii i całej ludzkości”. Oto wezwanie dla ucznia Jezusa w trzeciej Ewangelii. „Kerygmat Łukaszowy mamy przyjąć właśnie teraz – zauważa kard. Martini – w tym momencie, jako część naszego osobistego doświadczenia, jako coś, co właśnie teraz nas spotyka i wyjaśnia to, co przeżywamy w Kościele, we wspólnocie, w obecnej ‘porze roku’ naszej duszy, w duchowej jesieni, zimie, wiośnie czy lecie (...) Kerygmat jest słowem, które zwraca się do nas w imieniu Boga, żeby powiedzieć, jaki sens ma to, czego w obecnej chwili doświadczamy” . Łukasz pisze do Teofila i do nas Ewangelię, po to, abyśmy w konkretnej historii naszego życia mogli przekonać się o całkowitej pewności nauk, których nam udzielono (1, 4). Będziemy więc uważnie zgłębiali zapisane w Ewangelii Słowo, aby z uczniów małej wiary przemieniało nas w „doktorów”, którzy nie tylko uwierzyli i powierzyli się Słowo, ale potrafią także odczytywać swoje „dzisiaj” „oczami Jezusa” i razem z Nim ją ewangelizować.

Już wiemy z wcześniejszych etapów formacji, że aby Słowo mogło przemawiać do nas z całą mocą i z całym swym bogactwem, potrzebujemy z nim zażyłego kontaktu. Niezbędną przestrzenią dla zażyłej więzi ze Słowem jest modlitwa – rozumiana tak jak od pierwszych wieków pojmowali ją chrześcijanie – a więc modlitwa zakorzeniona w Biblii. Tradycja opatrzyła ją nazwą „lectio divina” czyli Boże czytanie tekstu biblijnego, które prowadzi do najgłębszego dialogu, jaki może zaistnieć między Bogiem i nami. Drogę lectio divina przybliżyliśmy dosyć szczegółowo na pierwszym etapie formacji i przyswoili na nowo w drugim etapie . Przed wejściem w trzeci etap pozostaje jedynie zapytać siebie na ile droga ta stała się nam bliska i czy jest integralną częścią codziennej modlitwy. Czy nasza modlitwa jest zakorzeniona w Biblii?

Niniejsza książka podobnie jak poprzednie dwa tomy ma układ podręcznika do rekolekcji. Rozdział wstępny odpowiada pierwszemu dniowi rekolekcji. Służy jako przygotowanie do wejścia w rekolekcje z Łukaszem. Pozostałe rozdziały proponują wprowadzenia do lectio, meditatio, oratio i contemplatio przeznaczone kolejno na siedem pełnych dni modlitwy. Zawarte w publikacji propozycje kierowane są przede wszystkim do osób, które zdecydują się wejść w zaproponowany rytm modlitwy Słowem. Służą także pomocą dla rekolekcjonistów i kierowników duchowych w przeprowadzeniu rekolekcji. Zachowanie wierności dynamice modlitwy proponowanej w podręczniku, pomoże w owocniejszym przeżyciu rekolekcji. Zawarty w nim materiał nie ma charakteru „gotowych medytacji”. Jest tak napisany, aby zachęcał do osobistego zaangażowania się w słuchanie Słowa, w medytację, modlitwę serca i kontemplację. Publikacja jest owocem moich osobistych doświadczeń gromadzonych od lat podczas spotkań formacyjnych i rekolekcji lectio divina w Centrum Formacji Duchowej. Świadomie zachowałem w niej styl słowa mówionego, aby ci, którzy chcą skorzystać z proponowanych treści bardziej niż czytelnikami poczuli się słuchaczami, zaproszonymi nie tylko do czytania, ale przede wszystkim do przemodlenia Słowa zgodnie z wiekową tradycją lectio divina. Rekolekcje zawarte w podręczniku można przeżyć w warunkach „pustyni”, ciszy i modlitwy w Centrum Formacji Duchowej Salwatorianów w Krakowie, gdzie organizowane są regularnie ośmiodniowe serie z indywidualnym towarzyszeniem. Można także odprawić rekolekcje z podręcznikiem indywidualnie w warunkach codzienności, najlepiej z prowadzaniem przez kierownika duchowego.

Pragnę podziękować drogim mi Braciom Kamedułom z Eremu San Giorgio w Rocca di Garda, którzy po raz kolejny przyjęli mnie do swojej Pustelni, pozwolili dzielić z nimi klimat ciszy i modlitwy, a także korzystać z mądrości mniszego życia. Z serca dziękuję im za gościnność i codzienną życzliwość. Dziękuję także księdzu profesorowi Romanowi Pindlowi za konsultację biblijną nad treścią książki. Dziękuję wspólnocie z CFD, z którą mogę dzielić i odkrywać bogactwo i moc Słowa podczas codziennej posługi.

ks. Krzysztof Wons SDS

 

KONTAKT ZGŁOSZENIE
Copyright - CFD.Salwatorianie.pl