O CFD ARCHIWUM PROGRAM DOM W TRZEBINI Do medytacji   

NOWA JAKOŚĆ ŻYCIA







  Zeszyty Formacji Duchowej nr 60 - Mojżesz. Na drogach zaufani ...


ZESZYTY FORMACJI DUCHOWEJ nr 60

Mojżesz.
Na drogach zaufania

Danuta Piekarz

italianistka i biblistka, tłumaczka
wykładowca na Uniwersytecie Jagiellońskim
i Papieskim Uniwersytecie Jana Pawła II w Krakowie

  

 

Przekazujemy do rąk Czytelników kolejny (60) numer Zeszytów Formacji Duchowej. Jest on pokłosiem sesji biblijnej prowadzonej w Centrum Formacji Duchowej Salwatorianów w Krakowie w dniach 2-4 września 2011 r. Sesja, która odbyła się w ramach Szkoły Biblijnej, nosiła tytuł „Z Mojżeszem do Ziemi Obiecanej. Pustynna szkoła zaufania”. Konferencje zostały utrwalone również w formacie MP3.

Autorką bieżącego numeru ZFD jest Danuta Piekarz - italianistka i biblistka, wykładowca na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Papieskim Uniwersytecie Jana Pawła II w Krakowie. Od 24 kwietnia 2008 r. jest konsultorką Papieskiej Rady ds. Świeckich. Prowadziła kilka spotkań formacyjnych w domach Centrum Formacji Duchowej w Krakowie i Trzebini, od wielu lat współpracuje z CFD tłumacząc sesje formacyjne.

Obecny numer Zeszytów Formacji Duchowej jest trzecim autorstwa pani Danuty Piekarz. Wcześniej ukazały się: „Ewangelia dla początkujących” (ZFD 46/2010) oraz „Orędzie na nasze czasy. Księga Apokalipsy”  (ZFD 53/2011)

 

Spis treści
  • Słowo z Centrum Formacji Duchowej.

  • Smak niewoli.

  • Posyłam cię do faraona.

  • Po co wyprowadziliście nas na pustynię.

  • Będziecie moją szczególną własnością.

  • Boża obietnica czy ludzka logika.

  • To zostało spisane ku pouczeniu nas.

 

Słowo z Centrum Formacji Duchowej

Tyle już napisano o cudownym exodusie narodu wybranego i jego charyzmatycznym przewodniku Mojżeszu, o jego drodze z ludem przez pustynię do Ziemi Obiecanej. Czy warto powtarzać się i rozważać temat na nowo? Przecież już wiemy: Mojżesz to dobry przywódca, idealny sędzia i administrator prawny, cudotwórca działający w imieniu i z polecenia Boga, jeden z najczęściej przywoływanych bohaterów biblijnych. Nowy Testament wymienia jego imię osiemdziesiąt razy! Tyle razy o nim słyszeliśmy. Sama autorka, biblistka, decydując się na pisanie niniejszych rozważań [Publikujemy rozważania Danuty Piekarz, które podjęła podczas sesji biblijnej: „Mojżeszem do Ziemi Obiecanej. Pustynna szkoła zaufania”. Sesja odbyła się w Centrum Formacji Duchowej Salwatorianów w Krakowie, w dniach 2-4 września 2011 roku], rozpoczyna dosyć prowokacyjnie - od pytania: „po co?”. Po co jeszcze jedno rozważanie o Mojżeszu? Czy tylko po to, aby kolejny raz przypomnieć jedną z najważniejszych postaci biblijnych? Autorka tłumaczy krótko powód swoich rozważań: „życie Mojżesza może być dla nas lustrem, w którym warto się przejrzeć”.

Żadne z wydarzeń i postaci biblijnych nie są historią zamkniętą. Historie biblijne nie istnieją same dla siebie. Istnieją dla nas. Więcej, są integralną częścią naszej historii. Przedłużają się w naszych historiach życia. Opowiadają o nas. „Biblia - pisze Abraham Heschel - nie jest końcem, lecz początkiem; precedensem, nie zwykłą opowieścią. Jej umiejscowienie w konkretnej sytuacji historycznej nie pozbawia jej wiecznotrwałego charakteru. Nie ma w niej komunałów ani prawd tylko dla wtajemniczonych. To nie epos o życiu herosów, lecz historia każdego człowieka pod każdą szerokością geograficzną i w każdej epoce”.

Historie biblijne pomagają nam integrować się wewnętrznie, dojrzewać w wierze, stawać świętymi. Ojcowie starożytni byli przekonani, że święci to ludzie, którzy potrafili scalić we własnym życiu wszystko, co było zapowiedziane w Starym Testamencie, przez historię patriarchów i proroków. Św. Grzegorz Wielki widział w św. Benedykcie nowego Abrahama, Jakuba, Eliasza. Rozpoznał w jego osobie święte postacie Starego Testamentu. Z kolei Jan Kasjan uczył swoich braci mnichów takiego czytania Biblii, dzięki któremu oświeceni przez Słowo znajdą odpowiedź na pytanie: „Kim jestem w tajemniczym planie Bożym? Nowym Abrahamem? Izaakiem? Esterą? Judytą?”. Grzegorz z Nyssy uczył, że świat postępuje w kierunku wypełnienia się Pism. Im bardziej postępuje, tym bardziej odsłania się przed nim znajomość prawdy. W mowie na cześć św. Bazylego powiedział, że prorocy zrozumieli więcej od Dawida, który zrozumiał więcej od Mojżesza. Apostołowie zrozumieli więcej niż Prorocy, ale Bazyli zrozumiał więcej niż apostołowie, ponieważ kto przychodzi jako następny, obiektywnie rozumie więcej od tego, który przyszedł przed nim. Jednak, aby takie postępowanie w prawdzie następowało, potrzebujemy nieustannego zanurzania się w natchnionych pismach. Kiedy zanurzamy się w Biblii z wiarą i miłością, Duch Święty pozwala nam czytać własną historię w świetle natchnionego słowa. Warto zanurzyć się w biblijnej historii Mojżesza, aby przejrzeć się w niej jak w lustrze, zobaczyć w jego twarzy własną i pytać Boga: jakie piękno jego osobowości i które cechy chce nadal uobecniać i przedłużać w świecie przez moją osobistą historię życia.

Zanim wejdziemy w biblijne rozważania o Mojżeszu, pomódlmy się słowami św. Grzegorza z Nyssy: „Uczyń nas, Panie, jak Mojżesza, żarliwymi miłośnikami piękna, którzy przyjmując to, co stopniowo ukazuje nam się jako obraz Upragnionego, pragnąć będziemy nasycić się pierwotnym wzorem, chcąc wręcz z bojaźliwą prośbą, przekraczającą granice pragnienia, cieszyć się pięknem nie przez zwierciadła i odbicia, ale twarzą w twarz… Daj nam, tak jak Mojżeszowi, poznać, że widzi się prawdziwie Twoje Oblicze, kiedy widząc je, nie przestaje się nigdy pragnąć je oglądać… Amen. Alleluja!” (Żywot Mojżesza).

Krzysztof Wons SDS

 

--------------------------------------------------

   

 

KONTAKT ZGŁOSZENIE
Copyright - CFD.Salwatorianie.pl