O CFD ARCHIWUM PROGRAM DOM W TRZEBINI Do medytacji   

NOWA JAKOŚĆ ŻYCIA







  Zeszyty Formacji Duchowej nr 05 - Jezus zbawia ...


Okładka nr. 5 ZFD

Zeszyty Formacji Duchowej nr 5
Jezus zbawia

NUMER WZNOWIONY

 

SPIS TREŚCI
Od redakcji
Ks. Bogdan Giemza SDS

Poszukiwania:
O. Jacek Salij OP - Jak dzisiaj mówić na temat zbawienia?
Bp Edward Dajczak - Człowiek w Jezusie Chrystusie - na nowo scalone stworzenie
O. Ryszard Sierański OMI - Jezus z marginesu

Kierownictwo duchowe:
Ks. Franco Imoda SJ - Potrzeba i znaczenie kierownictwa duchowego w budowaniu osobowej więzi z Jezusem Chrystusem
Dk. Marco Ermes Luparia - Kierownictwo duchowe a psychologia
Ks. Józef Augustyn S J - Być synem, aby stać się ojcem

Szkoła modlitwy:
Ks. Jacek Bolewski SJ - Nawrócenie ku pełni Ewangelii
S. Małgorzata Oczkowicz SDS - Propozycja medytacji biblijnej w grupie

Świadectwa
Br. Moris Maurin IPFI, Jan Budziaszek, Kl. Piotr Sieczka SDS


Od redakcji
„Jezus zbawia" — tak brzmi tytuł kolejnego numeru „Zeszytów Formacji Duchowej", który oddajemy do rąk Czytelników. Co skłania redakcję do podjęcia takiego tematu?
Chciałbym wskazać na trzy, moim zdaniem, istotne motywy podjęcia takiego tematu. Po pierwsze: prawda o Jezusie, jedynym Zbawicielu człowieka i świata, jest centralną prawdą Objawienia. Kościół, który wierzy że Jezus Chrystus dla nas i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba (Wyznanie wiary), nie może nigdy zaprzestać zgłębiania największej tajemnicy swojej misji. Drugi powód płynie z przygotowań Kościoła do Jubileuszu narodzin Zbawiciela, który będziemy obchodzić w roku 2000. Program tych przygotowań w skali Kościoła powszechnego nakreślił Jan Paweł II w Liście apostolskim Tertio millennio adueniente. W pierwszym roku, 1997, tematem refleksji jest tajemnica Jezusa Chrystusa, jedynego Zbawiciela świata. Ważne przy tym jest, by działania organizacyjne w ramach przygotowań do Jubileuszu Roku 2000 nie przysłoniły istoty tego Jubileuszu. Jubileusz powinien utwierdzić w dzisiejszych chrześcijanach wiarę w Boga, który objawił się w Chrystusie, umocnić nadzieję, wyrażającą się w oczekiwaniu na życie wieczne, ożywić miłość, czynnie służącą braciom. Trzeci motyw znajduje uzasadnienie w misji i posłannictwie salwatoriańskim. Wydawcą „Zeszytów Formacji Duchowej" jest Polska Prowincja Salwatorianów. W trosce o zbawienie wszystkich ludzi Sługa Boży, o. Franciszek Maria od Krzyża Jordan, założył w 1881 r. w Rzymie Towarzystwo Boskiego Zbawiciela (w skrócie: salwatorianie) i nadał mu cel apostolski, aby głosić wszystkim ludziom, że Jezus jest Zbawicielem.
Co znaczy, że Jezus jest Zbawicielem? Czy ta prawda wiary jest oczywista dla ludzi żyjących na przełomie drugiego i trzeciego tysiąclecia? Czym jest zbawienie ofiarowane nam w Jezusie Chrystusie? Jaka jest rola kierownictwa duchowego w przyjęciu Jezusa jako Zbawiciela i wejściu w tajemnicę zbawienia? To tylko niektóre pytania, które trzeba mieć na uwadze próbując wniknąć w temat obecnego numeru „Zeszytów".

Jest to podstawowe zadanie Kościoła we wszystkich epokach, a w szczególności w epoce naszej —napisał Jan Paweł II w swojej pierwszej i programowej encyklice— aby skierowywał wzrok człowieka, aby skierowywał świadomość i doświadczenie całej ludzkości w stronę tajemnicy Chrystusa, aby pomagał wszystkim ludziom obcować z głębią Odkupienia, która jest w Jezusie Chrystusie3. Przeświadczenie, że zbawienie może przyjść tylko od Jezusa było obecne w nauce i życiu Kościoła od początku. Piotr Apostoł odpowiada władzom żydowskim przesłuchują-cymApostołów w sprawie uzdrowienia chromego:,, W imię Jezusa Chrystusa Nazarejczyka [...] I nie ma w żadnym innym zbawienia, gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, w którym moglibyśmy być zbawieni" (Dz 4, 10. 12). Motyw jedyności Jezusa jako Zbawiciela pojawia się wielokrotnie w Nowym Testamencie. Akcentuj e go też bardzo wyraźnie obecny papież, Jan Paweł II. Wystarczy odwołać się do wspomnianej encykliki Redemptor hominis, czy do encyklik o Bożym miłosierdziu (Diues in misericordia), o Duchu Świętym (Dominum et Vivi-ficantem), o działalności misyjnej Kościoła (Redemptoris missio). Nowy „Katechizm Kościoła Katolickiego" stwierdza jednoznacznie: Wiara w Jezusa Chrystusa i w Tego, który Go posłał dla naszego zbawienia, jest konieczna do zbawienia (nr 161).
Nauka Kościoła o Chrystusie, jedynym Zbawicielu i konieczności wiary w Chrystusa do zbawienia, jest jednak dla wielu współczesnych ludzi, także chrześcijan, poważnym problemem. Przyczyniają się do tego fałszywie pojmowany ruch ekumeniczny, nauczanie o równości wszystkich religii, coraz większa inwazja sekt, filozofia postmodernizmu głosząca względność wszystkich prawd, postęp techniczny stwarzający nadzieję o samowystarczalności świata. Nie bez znaczenia jest także fakt, że chrześcijanie stanowią mały procent ludności świata. Inne źródło trudności tkwi w przekonaniu wielu ludzi, że mało ważne jest, jak i w co człowiek wierzy, najważniejsze, żeby uczciwie żył, a będzie zbawiony. Gdyby faktycznie tak było, to nie byłby potrzebny Chrystus i Jego dzieło zbawienia. Po prostu zbawienie należałoby się każdemu uczciwemu człowiekowi (J. Salij OP). Dostrzeganie i rozumienie wspomnianych trudności jest nam równie potrzebne, jak wiara w to, że Jezus jest jedynym Zbawicielem ludzi. Kościół wypełnia bowiem swoją misję zbawienia w konkretnych warunkach miejsca i czasu. Kościół musi

dawać odpowiedź światu na dzisiejsze bolesne pytania, nie zaś napytania, których dziś nikt już nie stawia. W nowej sytuacji kulturowej nowoczesny człowiek postawi nam zasadnicze pytanie: do kogo odnosimy w pierwszym rządzie orędzie zbawienia lub czyje interesy reprezentujemy2 (H. Juros SDS).
Czym jednak jest zbawienie ofiarowane nam w Jezusie Chrystusie? Jaki jest sens chrześcijańskiego orędzia o zbawieniu? Dzisiejszą pokusą jest sprowadzenie chrześcijaństwa do mądrości czysto ludzkiej, jakby do wiedzy o tym, jak dobrze żyć. W świecie silnie zsekularyzowanym nastąpiło «stopniowe zeświecczenie zbawienia», dlatego walczy się, owszem, o człowieka, ale o człowieka pomniejszonego, sprowadzonego jedynie do wymiaru horyzontalnego. My natomiast wiemy, że Jezus przyszedł, by przynieść zbawienie całkowite, które obejmuje całego człowieka i wszystkich ludzi, otwierając ich na wspaniałe horyzonty usynowie-nia Bożego^. Zbawić, to znaczy wyzwolić od potęgi zła. Chodzi przy tym nie tylko o wyzwolenie ze zła społecznego, od niesprawiedliwości, wszelkich nieszczęść jak choroby, kataklizmy. Chodzi o wyzwolenie od zła radykalnego, ostatecznego jakim jest grzech i wieczne potępienie. Takie wyzwolenie może dać tylko Bóg. Co więcej: Bóg idzie dalej i pragnie wprowadzić nas w głębię życia Bożego. To jest radykalna nowość życia, przyniesiona nam przez Jezusa Zbawiciela.
Jak jednak rozeznać na „rynku światopoglądowym" (P. Berger) właściwą drogę do Zbawiciela? Gdzie szukać pomocy we właściwym zrozumieniu zbawienia? Wobec zagubienia i zapomnienia o grzechu na przełomie drugiego i trzeciego tysiąclecia, Kościół winien przypomnieć sobie obietnicę Jezusa, że ześle On Ducha Świętego, który „przekona świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie" (J 16, 8). ((Ewangeliczne przekonywanie o grzechu» pod wpływem Ducha Prawdy nie może urzeczywistniać się w człowieku na innej drodze, jak tylko na drodze sumienia5. Stąd wielkiego znaczenia nabiera wołanie o dar Ducha Świętego. W łączności z tym zadaniem trzeba widzieć praktykę kierownictwa duchowego, będącą pomocą w rozeznawaniu osobistej sytuacji człowieka, dzięki czemu może się on sam stawać bardziej samodzielny w szukaniu Boga i Jego woli oraz podejmowaniu takich wyborów, do których Pan Bóg go wzywa (J. Augustyn S J).

Zadaniem Kościoła jest ukazywanie sensu zbawienia ofiarowanego nam w Jezusie Chrystusie. Ponadto zadaniem jest także ukazywanie Zbawiciela i zbawienia jako dostępnych już tu na ziemi, a nie tylko w przyszłej, pozadoczesnej rzeczywistości. Kościół musi skoncentrować się na tym, co jest dla niego istotne: na głoszeniu radosnej nowiny o historiozbawczej obecności Boga w dzisiejszych wydarzeniach (H. Ju-ros SDS). To ważne zadanie dla nauki i praktyki Kościoła, by wiara była postrzegana jako źródło radości i nadziei, mające swoje podstawy w tym, „że Bóg nie posiał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony"^ 3, 17). Wierząc i doświadczając bliskości Jezusa Zbawiciela oraz Jego daru zbawienia, winniśmy być na przełomie drugiego i trzeciego tysiąclecia profesorami radości w szkole życia codziennego (A. Nossol).
Ks. Bogdan Giemza SDS

--------------------------------------------------------------------------------------

Redakcja Zeszytów Formacji Duchowej
ul. św. Jacka 16; 30 - 364 Kraków
tel. (0-12) 269 2397 w dni powszednie godz. 8.30-12.00, 14.00-17.30, 18.00-19.00
fax (0-12) 254 6060, tel. kom. 694 448170
e-mail:
zeszyty@salwatorianie.pl

KONTAKT ZGŁOSZENIE
Copyright - CFD.Salwatorianie.pl