O CFD ARCHIWUM PROGRAM DOM W TRZEBINI Do medytacji   

NOWA JAKOŚĆ ŻYCIA







  Zeszyty Formacji Duchowej nr 71 - Siedem Listów do Kościołów. ...


ZESZYTY FORMACJI DUCHOWEJ nr 71  

Siedem Listów do Kościołów.
Księga Apokalipsy

 bp Grzegorz Ryś

biskup pomocniczy archidiecezji krakowskiej
przewodniczący Zespołu ds. Nowej Ewangelizacji
przy Konferencji Episkopatu Polski, rekolekcjonista
autor licznych publikacji z zakresu historii i duchowości

 

 

71. numer Zeszytów Formacji Duchowej zawiera zapis treści, którymi bp Grzegorz Ryś podzielił się w czasie sesji formacyjnej w ramach Szkoły Biblijnej. Spotkanie „Siedem Listów do Kościołów. Księga Apokalipsy” odbyło się w Centrum Formacji Duchowej w Krakowie w dniach 17-19 kwietnia 2015 r.

*** *** ***

Słowo z Centrum Formacji Duchowej

„Kto pisze Siedem Listów?”. Tym prostym pytaniem bp Grzegorz Ryś rozpoczyna serię rozważań poświęconych Listom do Siedmiu Kościołów w Księdze Apokalipsy. Odpowiedź znajdujemy w pierwszych słowach Księgi: „Objawienie Jezusa Chrystusa, które dał Mu Bóg” (Ap 1,1). Zaledwie otwieramy Księgę dowiadujemy się, że On jest najważniejszy i że bez Niego nie przeczytamy dobrze ani jednej stronicy Apokalipsy, bez Niego nie poznamy prawd objawionych. Dotyczy to nie tylko Apokalipsy, ale wszystkich Ksiąg Biblii. Najważniejsze pytanie w Apokalipsie i w całej Biblii, jest pytaniem o Jezusa Chrystusa: co Księga mówi o Nim? On, i tylko On, najpełniej objawia Boga. Bp Grzegorz Ryś od początku swoich rozważań prowadzi do sedna chrześcijańskiej lektury Pisma Świętego. Daje do ręki klucz, bez którego Kościół nie śmie zbliżać się do czytania Biblii. Tym kluczem jest Jezus Chrystus, żywe Osobowe Słowo. To Jego mieli na myśli ojcowie starożytni, kiedy modlili się słowami Psalmu: „W Twojej światłości oglądamy światło” (por. Ps 36, 10). Jest światłem, o którym mówią Pisma i bez którego nie można poznać prawdy objawionej. Tylko On może „księgę i jej pieczęcie otworzyć...” (por. Ap 5, 9). Święty Bernard powie: „Tylko Baranek zabity, tylko Lew zmartwychwstały może otworzyć Księgę, ponieważ On jest Księgą, która otwiera siebie samą”.

To oznacza także, że spotkanie ze Słowem Boga w Biblii jest możliwe jedynie przez nawiązanie osobowej relacji, przez spotkanie osoby z Osobą. Poznawanie Pism jest bardziej owocem relacji miłości i bliskości ze Słowem Osobowym, aniżeli wynikiem akuratnej analizy tekstu. Chrześcijanin czytający Biblię jest najpierw osobą, która z bijącym sercem szuka intymnej więzi z Jezusem Chrystusem. „Najpierw jest spotkanie z Jezusem, a potem czytanie Pisma, a nie na odwrót” (I. Gargano). To przez zażyłe spotkanie z Nim następuje wzrost zrozumienia świętych Pism. To On jest jedyną Księgą, jedynym Słowem, do którego prowadzi każde słowo i każda księga Biblii. Jest to najważniejsza myśl ojców starożytnych dotyczących chrześcijańskiej lektury Pism. Spotkanie z Pismem świętym prowadzi zawsze i ostatecznie do spotkania ze Słowem Wcielonym. „Księga jest Chrystusem” powie średniowieczny mnich Absalom. Ojciec De Lubac napisze, że Jezus jest „streszczeniem Słowa” jest „Słowem skondensowanym”. W Katechizmie Kościoła Katolickiego czytamy: „Chrystus, Syn Boży, który stał się człowiekiem jest jedynym, doskonałym o ostatecznym Słowem Ojca. W Nim powiedział On wszystko i nie będzie już innego słowa oprócz Niego” (KKK, 65).

Zgłębiać Pisma, to inaczej poszukiwać Tego Jednego Słowa jakim jest Jezus Chrystus. „Zmienia się naturalny klimat, doskonalą się metody egzegezy, lecz człowiek zgłębiający Biblię, odkrywa ciągle Chrystusa” (M Magrassi). On jest jedynym celem egzegezy, ostatecznym celem zgłębiania i poszukiwania sensu Pisma. To poszukiwanie nie jest jedynie intelektualnym roztrząsaniem słów Pisma, lecz poszukiwaniem Osoby, a więc poszukiwaniem pełnym miłości, w które angażuje się cała osoba: jest to poszukiwanie całym umysłem, całym sercem i całą wolą. Św. Grzegorz Wielki mówi, że czytanie Boże Ksiąg Świętych jest pielgrzymowaniem w poszukiwaniu „oblicza Ukochanego”. Ostatecznym celem, jedynym, jest spotkać się ze Słowem żywym, osobowym, którym jest Jezus Chrystus. Św. Augustyn wyzna: „W księgach szukam Chrystusa”. Honoriusz powie, że: „Kościół z całym zapałem szuka w Pismach tego, którego kocha”. Każdy z nas może powiedzieć, że ilekroć zbliżam się do czytania Biblii, nie szukam w niej jakieś bezosobowej prawdy, lecz samej Osoby Chrystusa.

Jesteśmy wdzięczni Autorowi rozważań, za przypomnienie tej prawdy. Od początku zwraca uwagę, że Tym, którego Jan widzi, jest Jezus Chrystus i że takie widzenie ma towarzyszyć każdemu wierzącemu, który otwiera Apokalipsę i każdą inną Księgę w Biblii. „Apokalipsa – zwraca uwagę Autor - nie jest moralizowaniem, nie jest poradnikiem do rozstrzygania kłopotów kościelnych (…)”. Owszem, „ostateczną odpowiedzią na każdy z naszych problemów jest odpowiedź na pytanie: kim jest Jezus? (…) Rozpoznaję, kim On jest, i to jest pierwsza odpowiedź na moje problemy”. Przekaz jaki otrzymujemy na stronicach Apokalipsy, nie jest teorią, ponieważ to, co Jan otrzymuje i przekazuje pochodzi od Jezusa Chrystusa – Świadka wiernego. Świadka wiernego! W Nim wypełniły się, zrealizowały wszystkie słowa zapisane w Księdze! On jest nie tylko nauczycielem ale i świadkiem.

Kiedy poznajemy z bliska Jezusa Chrystusa, lepiej poznajemy także Kościół, gdyż jest on zgromadzeniem Pana. Poznając Autora Listów możemy także poznać adresata. Kościół zrodził się z Jego otwartego boku. Nie można zrozumieć Kościoła bez Chrystusa. Tylko On zna go do końca i tylko on może powiedzieć o nim prawdę. Kościół jest najbardziej sobą wtedy, kiedy „daje się zgromadzić Panu i Pan przebywa w zgromadzeniu”. W Listach do Siedmiu Kościołów – zwraca uwagę Autor - przekonujemy się, że Kościół nie jest abstrakcją, ale że istnieje w konkretnych wspólnotach. Ostatecznie liczba „siedem” oznacza, że Chrystus mówi do całego Kościoła, do jednego Kościoła w całej jego różnorodności. A co mówi Jezus do Kościoła? „Nawróć się”. Wołanie to powtarza się jak refren w większości Listów. Jednocześnie każdy List kończy się obietnicą. Obietnica się wypełnia, gdy wypełnia się nawrócenie Kościoła. Nawrócenie w istocie dotyczy zawsze tego samego: wrócić do Umiłowanego, do pierwotnej miłości, i żyć wiernie Jego Słowem.

Rozważania biblijne nad Listami do Siedmiu Kościołów, cechuje prostota i żar. Pomagają zbliżyć się na nowo do Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła, poznać z bliska Autora i Adresata; poznać i na nowo pokochać. Pomagają poczuć się Kościołem, który kocha swego Pana i dlatego w swoim konkretnym położeniu, jakiekolwiek by ono nie było, tęskni i woła niezmiennie: „Przyjdź Panie Jezu!” (por. Ap 22, 20).

Krzysztof Wons SDS

*** *** ***

Spis treści

  • Słowo z Centrum Formacji Duchowej
  • Odsłonięty
  • Bóg i Człowiek
  • Syn Boży
  • Kościołowi... napisz
  • Rozeznanie
  • Obietnica
  • Pytania i odpowiedzi
*** *** ***

0  0 

KONTAKT ZGŁOSZENIE
Copyright - CFD.Salwatorianie.pl