O CFD ARCHIWUM PROGRAM DOM W TRZEBINI Do medytacji   

NOWA JAKOŚĆ ŻYCIA







  Rekolekcje Lectio Divina 25 kwietnia - 3 maja 2017 - homilie ...


Rekolekcje Lectio Divina
25 kwietnia - 3 maja 2017
(etapy: I-II, IV i Pogłębienie:
Lectio divina ze św. Piotrem. Dzieje Apostolskie)

 

W dniach 25 kwietnia - 3 maja 2017 r. trwają rekolekcje lectio divina. W rekolekcjach biorą udział 81 osoby, którym towarzyszy 9 kierowników duchowych. W posługę towarzyszenia są zaangażowani: duszpasterze CFD, innych dwóch kapłanów (z diecezji radomskiej i salwatorianin) i dwie siostry zakonne (z zakonu urszulanek Unii Rzymskiej i zgromadzenia służebnic Ducha Świętego.

Uczestnicy modlą się słowem Bożym z Ewangelii wg św. Marka, św. Mateusza i św. Jana, a na etapie tzw. pogłębienia „Lectio divina ze św. Piotrem” - wybranymi fragmentami z księgi Dziejów Apostolskich. Wprowadzenia do modlitwy dają duszpasterze CFD. Etap pogłębienia prowadzi ks. Krzysztof Wons SDS.

Prosimy o modlitwę w intencji
uczestników i prowadzących oraz kierowników duchowych !

---------------------------------------------------------------------

o

homilie - część druga
25-27 IV 2017
>>>.

homilie - część trzecia
28-30 IV 2017
>>>.

---------------------------------------------------------------------

 NAGRANIA I TEKSTY HOMILII
wygłoszonych w czasie rekolekcji
- CZĘŚĆ PIERWSZA -
25-27 kwietnia 2017

---------------------------------------------------------------------

Nie rywalizacja, ale współpraca z Bogiem i Jego łaską!
homilia – święto św. Marka Ewangelisty, 25 kwietnia 2017 r.
1 P 5, 5b-14; Ps 89, 2-3.6-7.16-17; Mk 16, 15-20

NAGRANIE HOMILII Z 25 KWIETNIA 2017
[KLIKNIJ, BY ODSŁUCHAĆ]

To jest nieraz dylematem nie tylko pań, ale także i panów, które/którzy stają wobec szafy pełnej ubrań i pytają: „w co mam się ubrać?”. Św. Piotr podpowiada nam dziś: „przyobleczcie się w pokorę, w szatę pokory”. Przypomina uczniom Pana Jezusa, że we wspólnocie Kościoła, a także we wspólnocie rekolekcyjnej, nie jest ważna rywalizacja, ale współpraca. W tym pomaga pokora. Każdy jest ważny! Odwołując się do języka sportu można powiedzieć, że nie jest ważne to, kto pierwszy dotrze do linii mety, ale ważne jest, aby wszyscy do tej linii dotarli. Ważne jest, aby każdy członek wspólnoty Kościoła, a także członek wspólnoty rekolekcyjnej, tę linię mety przekroczył; aby wszyscy, tak po prostu, byli zwycięzcami tego biegu. Pokora otwiera też człowieka wiary, uczestnika rekolekcji, na Pana Boga, na Jego pomoc i na Jego łaskę. Bo łaska i pomoc Boża – i w ciągu życia, i w trakcie rekolekcji – jest nie do zastąpienia; jest niezbędna. Pycha, wiemy to, zamyka. Człowiek pyszny nie będzie współpracował ani z Panem Bogiem, ani ze swoimi braćmi czy siostrami, bo nie jest do tego zdolny. On w życiu, - o tym jest przekonany -, poradzi sobie sam; poradzi sobie bez Boga i bez drugiego człowieka. Pan Bóg, nawet gdyby chciał jego serce ubogacić swoją łaską, „nie jest w stanie” tego uczynić, bo serce człowieka pysznego jest hermetycznie zamknięte na łaskę Bożą. My, przyobleczeni w szatę pokory, w czasie rekolekcji chcemy współpracować z Panem i z Jego łaską. Chcemy czuć współodpowiedzialność za siebie nawzajem i ufamy, że tej współodpowiedzialności i współpracy nie zabraknie również wówczas, gdy rekolekcje się zakończą.

Św. Piotr przypomina nam dzisiaj tę piękną prawdę, że Bogu na nas zależy. Bogu zależy na tym, byśmy pięknie przeżyli nasze życie, a więc zapewne zależy Mu również na tym, byśmy pięknie i owocnie przeżyli czas rekolekcji, który dziś rozpoczynamy. Jaka ma być nasza odpowiedź? Nam również powinno zależeć na Nim; powinno nam zależeć na Panu Bogu. Trzeba nam więc – i w ciągu życia, i w trakcie rekolekcji – stosować się do zasad, które On ustalił, do wymagań, które nam podpowiada czy też do których nas zachęca; bo my też chcemy udowodnić, że nam na Nim zależy. Apostoł zachęca nas również, byśmy nasze troski przerzucili na Niego. Przybyliśmy tutaj z różnych stron, zostawiając nasze domostwa, miejsca pracy i odpoczynku, naszych bliskich, znajomych i przyjaciół. I żeby się nie zamartwiać o to, co tam się dzieje, w tych miejscach i z tymi ludźmi, tak nam drogimi, trzeba nam oddać te miejsca i te osoby w dobre ręce, w Jego ręce, a samemu zając się na serio i do końca rekolekcjami.

Apostoł Piotr, realista, przestrzega nas, że jak w życiu, tak i na rekolekcjach, będziemy narażeni na ataki złego ducha. Przyrównuje go do ryczącego, wygłodniałego lwa, który krąży szukając swojej kolejnej ofiary. Apostoł pisze, że ów chce nas „pożreć”. Co to znaczy, że ów chce nas „pożreć”? Zły duch chce nam odebrać życie. Jakie życie? Chce nam odebrać Boże życie, które jest w nas! Chce zniszczyć naszą relację, tę najcenniejszą, jaka łączy nas z Panem Bogiem. I ciągle próbuje nas „pożreć”, a więc chce tę relację albo osłabić albo wyrwać nam ją z serca. Dlatego apostoł przypomina nam, jakie jest lekarstwo i jak się bronić. Trzeba czuwać, zachować trzeźwość w działaniu i myśleniu, a także mocą wiary odpierać ataki złego ducha i jemu, złemu duchowi, skutecznie się przeciwstawiać. Trzeba to czynić mocą wiary, czyli mocą naszej relacji z Panem!

Wreszcie, apostoł Piotr pisze dzisiaj do nas, że Ten, który nas wzywa i powołuje do swej niebieskiej chwały, nas „udoskonali, utwierdzi, umocni i ugruntuje”. Ale nim to nastąpi, nim będziemy się mogli radować owocami rekolekcji, apostoł przypomina, używając bardzo delikatnego słowa czy słów: „wpierw trzeba, abyście trochę pocierpieli”. Bez pracy nie ma kołaczy! Nie ma owoców rekolekcji bez podjęcia rekolekcyjnego wysiłku i trudu, bez podjęcia rekolekcyjnych zmagań. To jest wpisane w ten czas, w święty czas naszego bycia przy Panu, w święty czas naszego zasłuchania w Jego słowo. Zwykle w czasie rekolekcji, z każdym kolejnym dniem, człowiek odczuwa i zmęczenie, i obciążenia, które go tutaj spotykają, ale w ten właśnie sposób dokonuje się jego doskonalenie, umocnienie i utwierdzenie. I dopiero wtedy, umocnieni i ugruntowani, będziemy gotowi, by wrócić i dawać świadectwo o Dobrej Nowinie, by dawać świadectwo o Jezusie Chrystusie, który żyje. Jakże często nam, uczniom Jezusa, stawia się zarzut, że kiedy wychodzimy z Mszy świętej niedzielnej wyglądamy tak, jakbyśmy Go nie spotkali zmartwychwstałego, ale tak, jakbyśmy odwiedzali Jego grób; bo nie niesiemy w sobie życia, które On nam daje – On, który żyje, który zmartwychwstał. To grób ma być pusty, a nasze serce ma być pełne Jego życia. Tego właśnie cudu chcemy doświadczać w czasie naszej drogi rekolekcyjnej.

Ryszard Stankiewicz SDS

---------------------------------------------------------------------

………
homilia – środa 2. tygodnia okresu wielkanocnego, 26 kwietnia 2017 r.
Dz 5, 17-26; Ps 34, 2-9; J 3, 16-21

NAGRANIE HOMILII Z 26 KWIETNIA 2017
[KLIKNIJ, BY ODSŁUCHAĆ]

………

Rafał Ziajka SDS

---------------------------------------------------------------------

………
homilia – czwartek 2. tygodnia okresu wielkanocnego, 27 kwietnia 2017 r.
Dz 5, 27-33; Ps 34, 2.9.17-20; J 3, 31-36

NAGRANIE HOMILII Z 27 KWIETNIA 2017
[KLIKNIJ, BY ODSŁUCHAĆ]

………

Krzysztof Wons SDS

---------------------------------------------------------------------

 

W ostatnim czasie...

 

Polecamy w najbliższym czasie !

KONTAKT ZGŁOSZENIE
Copyright - CFD.Salwatorianie.pl