O CFD ARCHIWUM PROGRAM DOM W TRZEBINI Do medytacji   

NOWA JAKOŚĆ ŻYCIA







  Zeszyty Formacji Duchowej nr 76: Kryzys - godzina Boga - Amed ...


ZESZYTY FORMACJI DUCHOWEJ nr 76 

 

Kryzys - godzina Boga

 Amedeo Cencini FdCC

kanosjanin, kierownik duchowy,
znany i ceniony włoski formator,
wykładowca na Papieskim Uniwersytecie
Salezjańskim i "Claretianum" w Rzymie

 

W 76. numerze Zeszytów Formacji Duchowej publikujemy treści, którymi Amedeo Cencini FdCC podzielił się w czasie sesji formacyjnej w ramach Szkoły Kierownictwa Duchowego. Spotkanie „Kryzys - godzina Boga” odbyło się w Centrum Formacji Duchowej w Krakowie w dniach 4-6 października 2016 r.

 


Amedeo Cencini FdCC, homilie z sesji „Kryzys - godzina Boga” (4-6 XI 2016)

 

*** *** ***

 

Słowo z Centrum Formacji Duchowej

Henri Nouwen zwierza się z najtrudniejszego okresu życia, który trwał siedem miesięcy: „Był to czas skrajnego lęku, kiedy zastanawiałem się, czy będę w ogóle w stanie dalej żyć. Wszystko legło w gruzach – moje własne poczucie wartości, chęć do życia i pracy, przekonanie, że jestem kochany, nadzieja na uzdrowienie, moja wiara w Boga… wszystko. Oto ja, piszący bezustannie o życiu duchowym, znany jako ktoś, kto kocha Boga i daje ludziom nadzieję, zostałem powalony i znalazłem się w zupełnej ciemności (…). Właśnie wtedy, gdy mnie chwalono za duchową głębię, przenikliwość, ja czułem się ogołocony z wiary. Właśnie wtedy, gdy ludzie dziękowali mi, że pomogłem im zbliżyć się do Boga, ja czułem się przez Niego porzucony. Było tak, jakby dom, który nareszcie znalazłem, nie miał podłogi. Paraliżował mnie lęk. Nie mogłem spać. Godzinami płakałem, nie mogąc się opanować. Nie docierały do mnie słowa pocieszenia. Żadne argumenty nie mogły pokonać mojej rozpaczy. Przestałem się interesować problemami innych, straciłem apetyt, stałem się niewrażliwy na piękno muzyki, sztuki, a nawet przyrody. Wszystko zamieniło się w ciemność. Z mojego wnętrza dobywał się tylko jeden nieprzerwany krzyk. (…) Wiedziałem, że to, czego pragnąłem, może mi ofiarować tyko Bóg” [H. Nouwen, Wewnętrzny głos miłości, Zysk i S-ka Wydawnictwo, Poznań 1999, s. 7.8.9].

Postanowiłem w słowie wstępnym zacytować dłuższy passus poruszającego zwierzenia księdza, cenionego wykładowcy psychologii i duchowości, pisarza, aby poprzez konkretne doświadczenie „dotknąć” serca człowieka, który w stanie skrajnego cierpienia potrafił rozpoznać godzinę Boga. Dziecięco szczere wyznanie cenionego duchownego i profesora pomaga z większą śmiałością zbliżyć się do doświadczenia kryzysu, które przecież w większym lub mniejszym stopniu dotyka każdego z nas, a przed którym próbujemy nieraz uciec, nie chcemy o nim mówić, boimy się go dotykać, udajemy, że „to nas nie dotyczy”. Dzieje się tak dlatego, że kryzys jawi się nam jako coś koszmarnego, co, mamy nadzieję, nigdy nas „nie dopadnie”. Lęk i wizja cierpienia zagradzają nam drogę do spotkania się z twórczym doświadczeniem kryzysu. Nie wierzymy, że może okazać się dla nas zbawienną godziną Boga, który przechodzi przez nasze ciemności, aby nas podnieść i wyprowadzić ku jutrzence poranka wielkanocnego. Kryzys dobrze przyjęty i przeżyty jest szansą na nowy początek, na przełom, który może poprowadzić do radykalnego oczyszczenia i tak radykalnej przemiany życia, że „chce się żyć jak nigdy wcześniej”. Wyprowadza z ukrycia i otwiera na odważne, dojrzalsze wybory.

Amedeo Cencini, duchowny, kanosjanin, ceniony wychowawca i psychoterapeuta, od kilkudziesięciu lat towarzyszy ludziom w dojrzewaniu i rozwoju, w momentach newralgicznych, kryzysowych, dotyczących sensu życia, rozeznania powołania, przepracowania bolesnych historii. Publikujemy jego konferencje [Konferencje zostały wygłoszone podczas sesji w ramach Szkoły Kierownictwa Duchowego, w Centrum Formacji Duchowej Salwatorianów w Krakowie, w dniach 4-6 listopada 2016 roku], w których dzieląc się swoją wiedzą, ale przede wszystkich osobistym doświadczeniem, pomaga spojrzeć na kryzys nie tylko od strony ludzkiej, ale także Bożej. Widzi w nim zbawienny kairos – czas szczególnej interwencji Boga. Kryzys, jak przekonuje, nie jest czymś nadzwyczajnym. Pojawia się w życiu człowieka w sposób naturalny. Natomiast nadzwyczajne i szczególne jest działanie Boga, który nie gasi knotka o lichym płomyku, nie łamie trzciny nadłamanej, ale potrafi rozpalić ogień w złamanym sercu, a kruchą trzcinę zamienić w życiodajną roślinę co wyprostowana pnie się ku górze. Trzeba jedynie nie bać się odsłonić przed Bogiem swoje kruche miejsce, w którym często jesteśmy kuszeni do lękliwego ukrywania się i zamykania. „Kryzysy – zwraca uwagę o. Cencini - zaczynają być owocne, pozytywne, konstruktywne, kiedy wychodzimy od odkrycia słabego miejsca, w którym Pan prosi nas, żebyśmy to zmienili, co więcej, żebyśmy mieli bolesną świadomość problemu i pragnęli zmiany…” zamiast żyć pod dyktaturą lęku. Nazwanie i uznanie kryzysu, jest oznaką dojrzałości, wolności wewnętrznej i szansą na rozwój: „Rozpoznanie sytuacji krytycznych oznacza bowiem zadanie sobie pytania o postawę, jaką w tym momencie mam zająć, czyli chodzi o wykorzystanie sytuacji życiowych do wzrastania”.

O. Cencini nie sprowadza problemu kryzysu jedynie do doświadczenia natury czysto psychicznej. Ludzka pomoc w kryzysie jest cenna ale nie jest jedyną „latarnią” na wzburzonym morzu cierpienia. W ciemnościach ze światłem i odpowiedzią przychodzi Słowo Boże. Oczyszcza nas z naszych iluzji, z własnych „jedynie słusznych racji” i pokazuje drogę do prawdziwego wyjścia z kryzysu. Paradoksalnie trzeba najpierw pozwolić Bogu zakwestionować nasze wizje, dać się tym samym wprowadzić przez Jego słowo w kryzys, aby wyjść z niego prawdziwie wolnym. O. Cencini przekonuje: „Pismo Święte mówi nam coś bardzo ważnego: (…) Zbawienny kryzys zaczyna się wtedy, gdy pozwalam, żeby to Bóg doświadczył mnie, żeby Jego Słowo wprowadziło w kryzys moje obrazy, wyobrażenia, także dotyczące Boga. Tym właśnie jest kryzys. Mieć tę wolność, by dać się wprowadzić w kryzys przez tego Boga, który przychodzi mnie szukać, i przez to Słowo, które jest mi ofiarowane każdego dnia”. Konferencje pomagają oddramatyzować lękowe spojrzenie na kryzys, aby nie czynić z niego życiowego „tabu”, ale dostrzec w nim godzinę przechodzącego Boga, która ludzkim w cierpieniu i zagubieniu jest godziną miłości.

Krzysztof Wons SDS

 

*** *** ***

 

Spis treści

  • Słowo z Centrum Formacji Duchowej 
  • Problematyka kryzysów w ujęciu obiektywnym.
  • Problematyka kryzysów w ujęciu subiektywnym.
  • Typy walki.
  • Rozpoznać kryzysy.
  • Przejść przez kryzysy.
  • Przygotować się na kryzysy.
  • Pytania i odpowiedzi.

 

*** *** ***

 

Zachęcamy do skorzystania z nagrań i książek – owoców spotkań, które Amedeo Cenicini FdCC prowadził w naszym domu, a które wydały Studio Katolik - www.katolik.tv i Wydawnictwo Salwator - www.salwator.com

  

 

  

  

  

  

 

Inne publikacje ojca Amedeo Cencini FdCC

KONTAKT ZGŁOSZENIE
Copyright - CFD.Salwatorianie.pl