O CFD ARCHIWUM PROGRAM DOM W TRZEBINI Do medytacji   

NOWA JAKOŚĆ ŻYCIA







  Przewodnik po Rekolekcjach Lectio Divina. Zeszyt 4 - abp Grze ...


Przewodnik
po Rekolekcjach Lectio Divina

Zeszyt 4

abp Grzegorz Ryś
metropolita łódzki,
przewodniczący Zespołu ds. Nowej Ewangelizacji
przy Konferencji Episkopatu Polski, rekolekcjonista

Krzysztof Wons SDS
rekolekcjonista, kierownik duchowy, 
dyrektor CFD w Krakowie,
redaktor naczelny "Zeszytów Formacji Duchowej"

 

 

„Przewodnik po Rekolekcjach Lectio Divina” ma pomóc w formacji rekolekcjonistów oraz kierowników duchowych towarzyszących w rekolekcjach lectio divina. Dzieląc się doświadczeniem zdobywanym w Centrum Formacji Duchowej w Krakowie, chcemy stworzyć środowisko współpracowników zaangażowanych w lectio divina.

Czwarty zeszyt zawiera konferencje abpa Grzegorza Rysia „Perełki Ewangelii św. Łukasza” oraz tekst Krzysztofa Wonsa SDS „Towarzyszenie w przełomowych momentach rekolekcji ze św. Łukaszem”.

*** *** *** *** ***

Spis treści 

  • Wstęp
  • abp Grzegorz Ryś
    „Perełki Ewangelii św. Łukasza”

- Powołanie (Łk 5, 1-11).

- Miłosierdzie (Łk 15).

- Wspólnota (Łk 14, 1-24).

- Droga wiary (Łk 24, 13-35).

- Pytania i odpowiedzi. 

  • Krzysztof Wons SDS
    „Towarzyszenie w przełomowych momentach
    rekolekcji ze św. Łukaszem”

- Łukaszowy prolog do rekolekcji. Wszyscy jesteśmy Teofilami.

- Dzień I: Wiara dojrzewająca w szarej codzienność.

- Dzień II: Wiara pomagająca rozpoznawać Boga dzisiaj.

- Dzień III: Wiara pośród nawałnic).

- Dzień IV: Wiara w momencie przełomu.

- Dzień V: Wiara w Boga miłosierdzia.

- Dzień VI – dzień spowiedzi:
  Wiara dojrzewająca w cieniu krzyża.

- Dzień VII: Pogłębienie wiary paschalnej.

- Dzień zakończenia.

*** *** *** *** ***

Wstęp

Czwarty zeszyt „Przewodnika” poświęcony jest rekolekcjom lectio divina z Ewangelią według św. Łukasza. Po rekolekcjach ze św. Markiem i św. Mateuszem są one trzecim etapem formacji w programie: „Cztery ewangelie jako cztery etapy dojrzewania chrześcijańskiego”. Łukasz jest przewodnikiem o szczególnej pedagogicznej intuicji w wychowywaniu przyszłych ewangelizatorów. Ewangelizację pojmuje bardzo konkretnie: ma ona wychowywać do odczytywania w świetle Ewangelii bieżącej historii jako historii zbawienia. Jezus, który umarł i zmartwychwstał, jest Panem historii. Zbawia dzisiaj pośród kruchości tego świata. Ewangelizator, jeśli chce głosić kerygmat innym, musi najpierw usłyszeć go we własnej historii życia. Nie tylko usłyszeć, ale pozwolić, by kerygmat zrodził w nim pałanie serca i nadał nową perspektywę życiu – jak stało się w przypadku uczniów idących do Emaus. Aby ewangelizować innych, musi poddać się ewangelizacji jako pierwszy.

Dojrzałe przeżywanie wiary sprawdza się w dojrzałym przeżywaniu relacji do historii, tej, w której codziennie uczestniczymy. Łukasz uczy czytać bieżącą historię z perspektywy teologicznej – jako historię zbawienia. Skupia się na samym centrum historii – na objawieniu się Osoby Jezusa Chrystusa, Syna Bożego, który stał się człowiekiem. W Jezusie każda ludzka droga, także ta, która prowadzi przez cierpienie, prześladowania, zmierza ostatecznie do chwały, do pełni życia. W Chrystusie najbardziej przeklęte miejsce na ziemi, jakim był krzyż, zostało przemienione w błogosławieństwo. Rekolektant zanurzony w stronicach Łukaszowych, doświadczony krzyżem w osobistej historii, może powiedzieć za Jezusem: „Czyż nie miałem tego cierpieć, aby wejść do chwały” (por. 24, 26).

Łukasz wiedział, że jego wspólnota zmaga się z trudnymi pytaniami w wierze. Dotyczyły one wydarzeń, w których bezpośrednio uczestniczyli. „Uczeń Jezusa nie może się bać chodzenia po wodzie. Nie może się bać przepastnych pytań, nad którymi nie wiodą potężne mosty definitywnych odpowiedzi” [T. Halík, Chcę, abyś był, tłum. A. Babuchowski, Wydawnictwo Znak, Kraków, 2014, s. 31.]. Ewangelista uczy się stawiać czoło pytaniom: Jak pogodzić wiarę w Jezusa, Boga-człowieka, z historią, którą przeżywamy? Można powiedzieć, że pytania w wierze we wspólnocie Łukasza często rozpoczynają się od słowa „gdzie”: „Gdzie jest Jezus, gdy my, «tu i teraz», jesteśmy prześladowani przez Jego wrogów?”; „Gdzie podziała się Jego moc?”; „Gdzie jest Jego panowanie?”; „Gdzie szukać pomocy?”. Są to pytania, w których bardzo szybko odnajdzie się niejeden uczestnik rekolekcji. Czy Dobra Nowina ma siłę przebicia w tym świecie? Czy historia świata jest rzeczywiście historią zbawienia? Czy w mojej historii życia jest rzeczywiście obecny Jezus? Czy w niej działa? Czy potrafi przekleństwo zamienić w błogosławieństwo? Te i inne pytania inspirują do tego, by uczeń Jezusa „ograniczył sferę «religijnych pewników», uwalniając w ten sposób przestrzeń dla wiary, jako odważnej ryzykownej przygody duchowej (…). Wiara ucznia jest wezwana, do wyjścia z domu pewników, gdzie się zasiedziały, do wyruszenia na drogę poszukiwań” [Tamże, s. 31, 33.].

W ogniu powyższych pytań uczestnik rekolekcji może lepiej uchwycić samo sedno kerygmatu, sedno ewangelicznego orędzia i chrześcijańskiej formacji, na której skupia się Łukasz. Prowadzi rekolektanta do usłyszenia Słowa, które ma ścisły związek z historią jego życia. Prowadzi do spotkania z Jezusem, Słowem Wcielonym, który żywo zajmuje się naszym życiem i pomaga odczytać własną historię z perspektywy Boga, Jego planów i zamiarów. Łukasz pomaga zobaczyć, jak Jezus wciela się w nasze życie od poczęcia i narodzin aż po śmierć. Wiara może dojrzewać nie tylko pomimo i pośród różnych sytuacji, ale również dzięki tym sytuacjom. Trzeci ewangelista wychodzi od doświadczenia przeżywanego dzisiaj i pomaga je odczytać w świetle ewangelicznego kerygmatu. W ten sposób historia przeżywana dzisiaj otrzymuje nowe głębokie znaczenie: „Bóg nie stoi gdzieś poza historią naszych czasów, lecz poprzez kerygmat dosięga nas, jest z nami, a także nadaje sens naszym udrękom” [C. Martini, Głosić Jezusa. Medytacje nad Ewangelią św. Łukasza, tłum. S. Wąsik, F. Błaszkiewicz, Wydawnictwo WAM, Kraków 1999, s. 15.].

Autor trzeciej Ewangelii formuje rekolektanta do wiary, która pomaga głębiej interpretować własne życie. Pomaga patrzeć niejako „pod powierzchnię wydarzeń”, to znaczy głębiej niż sięga ludzkie spojrzenie, aby w osobistej historii odczytać historię zbawienia! Ewangelia daje wewnętrzne poznanie historii: pokazuje jej nowy, głębszy sens. Łukasz, natchniony przez Ducha, głosi „rekolekcyjną naukę”: Bóg nie objawia się „gdzieś tam”, daleko poza naszym życiem, ale w samym środku naszej codzienności, we wszystkim, co ją stanowi; co więcej, objawia się w miejscach najbardziej mrocznych, ostatnich z ostatnich – w samym środku naszego barłogu, naszej dwuznaczności, także wtedy, gdy przypomina jedynie stajnię dla zwierząt. Nie odrzuca naszej historii, ale przyjmuje ją, wchodzi w nią całym sobą, wciela się i cierpliwie uczy przyjmować ją na nowo – właśnie tę, którą teraz przeżywam. Historia życia, nawet najbardziej zdruzgotana, nie może zdruzgotać Boga. Nawet wtedy, gdy Słowo Boga nie jest rozpoznane i jest odrzucone, gdy sam Bóg jest wzgardzony, On nie przestaje się objawiać na gruzach ludzkiego życia. W Jezusie potrafi tę historię przywrócić sobie i przemienić. Bóg wkracza w nasze życie, odwracając pozorne oczywistości. Przechodzi przez miejsca, w których nikt z nas by się Go nie spodziewał. Bóg Ewangelii Łukasza ma oblicze Boga Ojca miłosierdzia, który posyła swego Syna, aby odszukał człowieka w stajni, w barłogu jego grzechu, podniósł pobitego, zalał winem i oliwą miłości jego rany, zajął miejsce na krzyżu przeznaczone dla grzesznika i modlił się o przebaczenie dla niego, obiecał raj łotrowi.

Pierwsza część czwartego zeszytu „Przewodnika” zawiera konferencje abpa Grzegorza Rysia. Zachowaliśmy w publikacji styl języka mówionego. Poprzez wybrane perykopy Ewangelii Łukasza abp Ryś pomaga wsłuchać się w „pulsujące centrum” trzeciej Ewangelii. Uwrażliwiając na ewangeliczny kerygmat, arcybiskup zwykł powtarzać: „Pierwsze jest pierwsze”. Pierwszy jest kerygmat. Jest sednem chrześcijańskiego nauczania. W swoich konferencjach wydobywa orędzie ewangeliczne u Łukasza poprzez wybrane tematy: powołanie Piotra, Bóg miłosierdzia, wspólnota ewangeliczna i paschalne orędzie głoszone uczniom idącym do Emaus. Nie tylko treści konferencji, ale także sposób, w jaki ich autor dzieli się tym, co osobiście odkrywa w świętych tekstach, pomagają wejść w bliższy i zażyły kontakt z Ewangelią Łukasza, zachęcają do jej zgłębiania. Arcybiskup Ryś pomaga usłyszeć kerygmat w samym środku osobistej historii życia.

W drugiej części Krzysztof Wons SDS wskazuje i omawia przełomowe momenty w rekolekcjach lectio divina ze św. Łukaszem. Ważne jest, aby głoszący rekolekcje i kierownik duchowy, jeśli chcą właściwie towarzyszyć rekolektantom, posiadali osobiste doświadczenie drogi, na której pomagają innym. Dzięki duchowej intuicji, która zrodzi się podczas ich osobistej modlitwy Słowem, będą potrafili wyczuwać momenty przełomowe w modlitwie rekolektanta. Chociaż dni rekolekcyjne opatrzone są perykopami ewangelicznymi i tematami wskazującymi momenty przełomowe, nie wolno zapominać, że droga każdego z uczestników jest osobista. Wsłuchiwanie się w modlącego się Słowem jest dla kierownika duchowego ważnym światłem w pokornym towarzyszeniu na drodze, którą Duch Święty prowadzi rekolektanta do pogłębienia wiary na trzecim etapie rekolekcji.

Oddajemy do rąk Czytelników kolejny „Przewodnik” z nadzieją, że stanie się zachętą do osobistej modlitwy wersetami Ewangelii Łuksza i pomocą zarówno dla prowadzących rekolekcje, jak i uczestników znajdujących się na drodze czteroletniej formacji ewangelicznej.

Krzysztof Wons SDS

*** *** *** *** ***

  
   

KONTAKT ZGŁOSZENIE
Copyright - CFD.Salwatorianie.pl