O CFD ARCHIWUM PROGRAM DOM W TRZEBINI Do medytacji   

NOWA JAKOŚĆ ŻYCIA







  Rekolekcje kapłańskie „Podążając za Tobą…” ...


Rekolekcje z okazji Roku Kapłańskiego
„Podążając za Tobą…”
Kraków, 29-31 stycznia 2010 r.

dzień trzeci - 31 stycznia 2010 r.

Trzeci dzień sesji rekolekcyjnej dla kapłanów rozpoczął się wspólną poranną modlitwą przed Najświętszym Sakramentem. W godzinach przedpołudniowych odbyło się spotkanie, w czasie którego arcybiskup Forte odpowiadał na pytania uczestników. Spektrum pytań było bardzo szerokie: od wątpliwości rodzących sie na kanwie lektury Biblii, poprzez tematy związane z przygotowaniem do kapłaństwa oraz przeżywaniem powołania kapłańskiego i podejmowaną posługą duszpasterską, aż po kwestie pojawiące się w ramach relacji z Narodem Wybranym czy islamem. Wielkim darem była dla nas, uczestniczących w spotkaniu, obecność wśród nas oddanego posłudze pasterskiej ordynariusza archidiecezji Chieti-Vasto oraz doświadczonego teologa, członka Międzynarodowej Komisji Teologicznej zaangażowanego w dykasteriach watykańskich ds. Kultury czy ds. Jedności Chrześcijan.

Rekolekcje kapłańskie odbywające się w trwającym Roku Kapłańskim zakończyły się uroczystą Eucharystią w języku łacińskim, której przewodniczył ksiądz arcybiskup Bruno Forte modląc sie szczególnie w intencji wszystkch kapłanów z Polski oraz ze swojej archidiecezji. W homilii metropolita Chieti-Vasto zaprosił do spojrzenia na tajemnicę powołania i posługi kapłańskiej jako posługi miłości: miłości dawnej, miłości wiernej, miłości ciągle nowej.

W słowach skierowanych do Jeremiasza: „Zanim ukształtowałem cię w łonie matki znałem Cię…” Bóg przypomina również nam, że nasze powołanie rodzi się zanim zaistnieliśmy, bo rodzi się w sercu Boga. Możnaby powiedzieć, że nie tylko świat został stworzony „ex nihilo”, ale również powołanie jest nam dane „ex nihilo”. W powołaniu nie ma żadnej naszej zasługi; powołanie jest w pełni łaską, jest bezinteresownym darem, który nas poprzedza od wieczności, ponieważ jest owocem w najwyższym stopniu wolnego wyboru Boga. W tajemnicy powołania dotykamy tajemnicy miłości dawnej-odwiecznej, która nas poprzedza, otacza, zaskakuje, zdumiewa.

Wsłuchując się w wypowiedziane przez Jezusa w nazaretańskiej synagodze słowa: „Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli” dotykamy tajemnicy miłości dawnej-odwiecznej i wiernej. Odwieczne „dziś” Boga dotyka naszego czasu. Miłość, która nas powołała - ta miłość zawsze żywa i obecna - jest miłością, która wymaga ciągłej nowości życia; jest miłością, która wymaga, by w codzienności odkrywać wciąż na nowo otrzymany dar oraz ciągle na nowo potwierdzać w codzienności „tak” swojej odpowiedzi. Odpowiedzią na wierną miłość winna być miłość z wciąż nowym zapałem, wierna miłość względem Tego, który nas ukochał od zawsze.

Wreszcie miłość odwieczna i wierna posyła nas, byśmy byli jej świadkami. Św. Paweł przypomina, że wymowa, wiedza, wiara czy hojność, jeśli nie są przeniknięte miłością, są puste. Stąd potrzeba otwarcia na miłość odwieczną i wierną, która przemienia nasze działanie. Miłość Boga czyni naszą mądrość nową mądrością, naszą wymowę komunikacją Ducha, naszą wiarę spotkaniem miłości, naszą hojność promieniowaniem miłości. Apostoł Narodów przypomina również, że tym, co się liczy w prawdziwej miłości, jest zapomnienie o sobie, nie stawianie w centrum własnego „ja”, ale Boga i bliźniego, do którego On nas posyła. Kiedy żyjemy miłością jako wyjściem z samych siebie bez powrotu, wszystko się zmienia. Otwarcie na Boga i zapomnienie o sobie czyni naszą miłość wciąż nową.

Na zakończenie Eucharystii ks. Krzysztof Wons SDS, w imieniu organizatorów i uczestników rekolekcji, podziękował rekolekcjoniście m.in. mówiąc: „Dziękujemy, że w osobie arcybiskupa stanął przed nami przede wszystkim ojciec. Ty wiesz, że jako księża bardzo potrzebujemy w biskupie ojca, wierzącego ojca. Kiedy wchodziłem tutaj do kaplicy rano, kiedy jeszcze nikogo albo prawie nikogo nie było, Ty już byłeś i modliłeś się ze swoim sekretarzem na kolanach. I tak było co najmniej przez godzinę. To było dla mnie ważne memento-przypomnienie, że nie można zaczynać dnia inaczej”. Dyrektor CFD podziękował Arcybiskupowi za to podkreślał i pokazał, że chrześcijaństwo to nie ideologia, to nie doktryna, ale chrześcijaństwo to jest Osoba, to jest Żyjący, którego uczestnicy rekolekcji mogli w rekolekcjoniście spotkać.

Nie zabrakło słów wdzięczności dla pani Danuty Piekarz, która jak zaznaczył abp Forte „stała się narzędziem Ducha Świętego, aby zrealizować w tych dniach cud Pięćdziesiątnicy”. Gość z Włoch podziękował za kompetencję oraz świadectwo wiary tłumaczki, a uczestnicy dołączyli się do tych słów wdzięczności gromkimi brawami.

Wdzięczni Bogu za wszystkie łaski dziękujemy również za dar modlitwy i ofiary w intencji prowadzącego oraz wszystkich uczestniczących w sesji rekolekcyjnej.

Zachęcamy do skorzystania z nagrań rekolekcji:

 

zdjęcia - P. Majewski SAC


galeria

KONTAKT ZGŁOSZENIE
Copyright - CFD.Salwatorianie.pl