O CFD ARCHIWUM PROGRAM DOM W TRZEBINI Do medytacji   

NOWA JAKOŚĆ ŻYCIA







  Zeszyty Formacji Duchowej nr 48 - Powołanie - o. Jacques Phil ...


ZESZYTY FORMACJI DUCHOWEJ nr 48


Powołanie

o. Jacques Philippe

prezbiter we Wspólnocie Błogosławieństw (Francja),
ceniony rekolekcjonista,
autor wielu książek o życiu duchowym

    

 

Przekazujemy do rąk Czytelników kolejny (48) numer Zeszytów Formacji Duchowej. Autor bieżącego numeru w dniach 6-8 listopada 2009 r. prowadził w CFD Salwatorianów w Krakowie sesję formacyjną pt. "Umiłowani i powołani do życia".

 

Spis treści

  • Słowo z Centrum Formacji Duchowej
  • Wprowadzenie
  • Człowiek - byt nade wszystko wezwany
    Powołanie w Piśmie Świętym
    Formy i treść Bożego wezwania
    Jesteśmy powołani do życia i wolności
  • Wezwania Boże w wydarzeniach życia
  • Wzrastanie na drodze trudnych doświadczeń
  • Cierpienie i pocieszenie
  • Wewnętrzna wrażliwość i gotowość
    Nieustająca modlitwa
    Ufność
    Życie chwilą obecną
    Praktykowanie wolności, nabieranie dystansu
    Przyjmowanie życia za takie, jakie jest
    Pokora
  • Pokój i wdzięczność

*** *** ***

Słowo z Centrum Formacji Duchowej

Podczas sesji, którą w dniach 6-8 listopada 2010 r. prowadził w krakowskim Centrum  Formacji Duchowej o. Jacques Philippe, jedna myśl wyryła się szczególnie w mojej pamięci, a mianowicie ta, że wszystkie powołania: do życia chrześcijańskiego, powołanie zakonne, powołanie do małżeństwa czy też wezwania, jakie Bóg kieruje do nas pośród naszej codzienności, służą rozwojowi i rozkwitowi życia, które zostało nam udzielone: „istnieją po to, aby pogłębić tę życiową ścieżkę, aby nadać jej szczególną formę i ofiarować każdemu tę płodność, do jakiej został powołany. Odpowiedź na Boże wezwanie oznacza podążanie w kierunku życia!” – twierdzi o. Philippe, prezbiter ze Wspólnoty Błogosławieństw. Pozytywna odpowiedź na wezwanie Boga, zarówno w sprawach zasadniczych, jak i bardzo drobnych, otwiera przed nami drogę, która jest drogą życia. Powołania czy wezwania Boga nie mogę traktować jedynie w kategoriach zadania. W powołującym Słowie Boga jest moje życie, jest pełnia życia, za którą tęsknię.

Z powołującego mnie do „specjalnych zadań” czy wzywającego mnie pośród codzienności Słowa Boga wytryska życie, które każdego dnia przekazuje się na nowo. Wszak Ten, który mnie powołuje czy wzywa jest Panem życia, wyprowadza życie z nicości w stworzeniu, przywraca życie w wydarzeniu odkupienia, chroni życie i hojnie nim obdarza. Pragnie dla mnie pełni życia. Ten, który powołuje do życia i wzywa jest Ojcem! Ważną perspektywę spojrzenia na tematykę powołania odkrywa sam tytuł sesji: „Umiłowani i powołani do życia”. Powołującym jest Wszechmocny Bóg, który jest Miłością. Wzywającym jest wszechmocny i czuły Ojciec, który interesuje się osobiście każdym istnieniem i ma wspaniały plan w stosunku do każdego z nas. Doświadczenie Boga jako Ojca niesie ze sobą bardzo ważny owoc w postaci ufności. Z lektury biblijnych opisów powołań wiemy wszak, że doświadczenie lęku w obliczu misji czy zadania, do którego Bóg wzywa, nie jest obce osobom powołanym.

Doświadczony francuski rekolekcjonista pomaga nam odkryć Boga, który jest Bogiem Teraźniejszości i przypomina nam, że jednym z warunków dostrzeżenia Bożych wezwań jest zakotwiczenie w chwili obecnej. Bóg mówi do nas codziennie. Wzywa nas wówczas, gdy przeżywamy chwile szczęścia, ale również pośród wydarzeń dramatycznych. „Dać się poprowadzić z ufnością przez rozmaite wydarzenia” i „nigdy nie tracić ufności w miłosierdzie Boże!” – to tylko niektóre, ale ważne podpowiedzi, którymi dzieli się z nami autor. W trzeciej i czwartej konferencji, stanowiących dwa rozdziały bieżącego numeru Zeszytów Formacji Duchowej, daje wskazówki dotyczące przeżywania trudnych doświadczeń i sytuacji cierpienia. Nie szuka i nie poleca szukać magicznej różdżki, która jednym dotknięciem rozwiąże wszystkie problemy, ale pokazuje, jak odkrywać wezwania Boga kryjące w samym sercu tych trudnych doświadczeń.

Niezatartym wspomnieniem w moim sercu pozostaje doświadczenie pokoju promieniującego od o. Jacques’a Philippe’a. Swoją postawą przekonywał mnie do myśli wypowiedzianej w czasie sesji, a mianowicie, że pokój serca sprzyja dobremu rozeznaniu powołania: „kiedy posiada się wewnętrzny pokój, ma się też dobrą zdolność do rozróżniania, co jest ważne, a co nie. Nie posiadając wewnętrznego pokoju nie da się widzieć jasno, człowiek staje się zabawką własnych emocji, własnego wzburzenia i lęków, traci obiektywne spojrzenie na rzeczywistość. Postrzegamy rzeczy w jasny i właściwy sposób wyłącznie wówczas, gdy pozostajemy w pokoju”. Rozeznanie powołania, któremu potrzebny jest pokój serca, w wypadku każdej osoby pozostaje doświadczeniem jedynym i niepowtarzalnym. O. Philippe dzieli się na kanwie lektury biblijnych opisów powołań: „Tym, co w tych tekstach jest najpiękniejsze, jest to, że pomimo posiadania pewnych punktów wspólnych, są one najzupełniej od siebie różne, bardzo osobiste. Każdy przypadek jest absolutnie jedyny w swoim rodzaju, tak jak każda osoba jest jedyną w swoim rodzaju, (…). Bóg kocha mnie tak, jak nikogo innego na świecie! Każdy może tak sobie powiedzieć, ponieważ dla Boga każdy z nas jest jedyny w swoim rodzaju”. Bóg powołując mnie, wzywając mnie, pragnie bym żył w swojej niepowtarzalności pełnią życia będąc darem dla innych i wielbiąc Go za Jego hojność.

Piotr Szyrszeń SDS

KONTAKT ZGŁOSZENIE
Copyright - CFD.Salwatorianie.pl