O CFD ARCHIWUM PROGRAM DOM W TRZEBINI Do medytacji   

NOWA JAKOŚĆ ŻYCIA







  Rekolekcje Lectio Divina 25 kwietnia - 3 maja 2016 homilie - ...


Rekolekcje Lectio Divina
25 kwietnia - 3 maja 2016
etapy: I-III i pogłębienie

 T E K S T Y   H O M I L I I
wygłoszonych w czasie rekolekcji
- CZĘŚĆ DRUGA -

Dziękujemy za modlitwę w intencji uczestników i prowadzących oraz kierowników duchowych! Dzielimy się kolejnymi tekstami homilii.

część pierwsza - homilie
25-26-28-29 IV 2016
>>>.

---------------------------------------------------------------------

„W imię Ojca…”. Preambuła dnia i życiowej konstytucji
homilia - uroczystość NMP Królowej Polski, 3 maja 2016 r.
Ap 11,19a; 12,1.3-6a.10ab; Jdt 13,18-20; Kol 1,12-16; J 19,25-27

„W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen”. Bracia i siostry, uczyniłem znak krzyża i wypowiedziałem słowa z nim związane nie po to, aby was przekonać, że umiem się przeżegnać, ale uczyniłem ten znak i wypowiedziałem te słowa, aby sobie i wam przypomnieć, że od tej prostej i znanej nam od wczesnego dzieciństwa „preambuły” powinniśmy rozpoczynać każdy nasz dzień: i ten świąteczny, jak dzisiejszy, i te pozostałe, będące w większości, dni powszednie, zwyczajne, zwykłe; i ten, kiedy świeci słońce, i ten, kiedy pada deszcz; i ten, kiedy wstaliśmy przed czasem i nie jesteśmy źli, i ten, nie słyszeliśmy dzwonka budzika i zaspaliśmy. Każdy dzień winniśmy rozpoczynać właśnie „w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”. Każdy dzień winniśmy rozpoczynać „w imię Ojca”, który „tak umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał” dla naszego zbawienia (por. J 3, 16); „w imię Syna”, który „nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć i dać swoje życie na okup za wielu” (Mt 20, 28); „w imię Syna”, który nadal nam służy, choćby teraz w czasie Eucharystii; „w imię Ducha Świętego”, który ciągle przypomina nam wielkie sprawy Boże i sprawia, że one są żywe, aktualne, prawdziwe, choć my nieraz zachowujemy się jak gimnazjaliści.

Moi drodzy, w aktualnie obowiązującej Konstytucji RP z 1997 roku nie ma wyraźnego „invocatio Dei”: „w imię Boga Wszechmogącego”; odstąpiono od jego umieszczenia. Ale na szczęście to wyraźne odniesienie do Boga jest jeszcze w polskich sercach i w polskim życiu codziennym. I to może i lepiej, bo byłoby dużo gorzej, gdyby wyraźne „przywołanie Boga” było w Konstytucji, a nie byłoby go w naszym życiu. Ufamy, że to wyraźne „invocatio Dei”, wypchnięte na chwilę poza tekst Konstytucji, może kiedyś do niej wróci. Myślę, że warto też każdy dzień kończyć „postambułą”. I mam dla was propozycję prostej „postambuły”, prostego zakończenia każdego dnia. Kiedy kończy się dzień warto sobie powiedzieć: „Słudzy nieużyteczni jesteśmy; wykonaliśmy to, co powinniśmy wykonać” (Łk 17, 10), a następnie jeszcze raz odnieść się do Trójjedynego Boga, który nas kocha: „Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu, jak była na początku, teraz i zawsze i na wieki wieków. Amen”. Po takim wyznaniu będzie nam się lepiej spało, dzięki czemu również lepiej podejmiemy trudy następnego dnia. Niech taka będzie nasza „preambuła” czy „postambuła” każdego naszego dnia i naszej życiowej konstytucji: „preambuła”, którą czerpiemy z Ewangelii.

Dziś tak pięknie razem z psalmistą śpiewaliśmy, powtarzaliśmy: „Tyś wielką chlubą naszego narodu”. I rzeczywiście, kiedy spojrzymy w historię, Maryja nigdy nas nie zdradziła, nigdy nas nie zawiodła, nigdy się nas nie wyrzekła. Codziennie jest wierna swoim dzieciom, które Chrystus powierzył Jej opiece, kiedy w 966 roku na polskiej ziemi stanął Jego Krzyż. Maryja stoi pod tym Krzyżem i trzyma nas za rękę. Trzyma nas za ręce, kiedy ogarnia nas tchórzostwo i próbujemy spod Krzyża uciec albo kiedy dopada nas wygodnictwo i zaczynamy sobie szukać lepszego życia z dala od Krzyża. Trzyma nas mocno, kiedy przychodzą nam głupie pomysły, aby podnieść rękę na Krzyż, aby Go usunąć z naszej przestrzeni życiowej, publicznej i prywatnej. A nade wszystko Maryja stoi pod Krzyżem i uczy nas miłości nie tyle do samego Krzyża, ale przede wszystkim do Ukrzyżowanego. Uczy nas miłości do swego Syna, Jezusa Chrystusa. Jak i z której by na to strony nie popatrzeć, Maryja jest „chlubą naszego narodu”. I tu rodzi się pytanie: jaką i jakim jestem ja, córka i syn tej ziemi? Czy możnaby te słowa odnieść do mojego życia? Czy tu i teraz można byłoby tak powiedzieć o mnie? Kiedy więc wrócę do codzienności, we współpracy z Maryją zrobię wszystko, aby i o mnie można było tak powiedzieć. Nie muszę dokonywać jakichś bohaterskich czynów! Nie muszę zabijać żadnego smoka! Nie muszę płynąć Wisłą z Krakowa do Gdańska! Wystarczy… codzienne, uczciwe, ewangeliczne życie, aby można było także o mnie powiedzieć: „ty też jesteś chlubą naszego narodu”.

Nasza Ojczyzna słynie z licznych pielgrzymek do sanktuariów maryjnych, rozsianych po naszej polskiej ziemi. Szczególnie w sierpniu, jak wiemy, z różnych stron Polski podążają liczne pielgrzymki do Czarnej Madonny na Jasną Górę i nie tylko tam. Podążają pielgrzymi z modlitwą w sercu i na ustach, z wieloma intencjami. Podążają, przychodzą, modlą się, wracają do siebie i… czasem żyją jak poganie; wielu z nich żyje tak jakby Boga nie było, jakby pielgrzymka była wynikiem jakiegoś ich życiowego, pobożnościowego kaprysu. Kaprys został spełniony, był nawet jakiś trud, wspólna modlitwa, ale potem jest życie bez Boga albo Bóg w życiu jest ledwo dostrzegalny. I dzisiejsza Ewangelia nam podpowiada, dlaczego tak jest. Jest tak, bo nie wystarczy pójść na Jasną Górę, nie wystarczy pojechać do Lichenia czy innego sanktuarium. Nie wystarczy pokłonić się przed cudownym obrazem czy figurą. To za mało! Ewangelista mówi, że trzeba Maryję wziąć do siebie; nie można zostawić Jej na Jasnej Górze! Ewangelista pisze: „uczeń wziął Ją do siebie”. Nie pisze, że wziął Ją „na godzinę”, ale „od tej godziny”! Wziął Ją więc do siebie na zawsze! Wziął Ją na zawsze! Dlatego, drogi bracie i droga siostro, kiedy wrócisz do siebie, sprawdź, czy Matka Boża jest zameldowana na stałe w twoim sercu. I słuchaj twojej Matki! Amen.

Ryszard Stankiewicz SDS

---------------------------------------------------------------------

………
homilia - środa 5. tygodnia wielkanocnego, 27 kwietnia 2016 r.
Dz 16,11-15; Ps 149,1b-6a.9b; J 15,26-16,4a

udostępnimy w miarę możliwości

………

---------------------------------------------------------------------

  

KONTAKT ZGŁOSZENIE
Copyright - CFD.Salwatorianie.pl