O CFD ARCHIWUM PROGRAM DOM W TRZEBINI Do medytacji   

NOWA JAKOŚĆ ŻYCIA







  Po prostu lectio divina - Niedziela Świętej Rodziny - 31 XII ...


Propozycja modlitwy Słowem Bożym
w dynamice lectio divina

 

 

Niedziela Świętej Rodziny (rok B)
31 grudnia 2017

 

I. Lectio

Czytaj z wiarą i uważnie święty tekst, jak gdyby dyktował go dla ciebie Duch Święty.

„Pan tak powiedział do Abrama podczas widzenia: «Nie obawiaj się, Abramie, bo Ja jestem twoim obrońcą; nagroda twoja będzie sowita». Abram rzekł: «o Panie, mój Boże, na cóż mi ona, skoro zbliżam się do kresu mego życia, nie mając potomka; przyszłym zaś spadkobiercą mojej majętności jest Damasceńczyk Eliezer». I mówił: «Ponieważ nie dałeś mi potomka, ten właśnie, zrodzony u mnie sługa mój, zostanie moim spadkobiercą». Ale oto usłyszał słowa: «Nie on będzie twoim spadkobiercą, lecz ten po tobie dziedziczyć będzie, który od ciebie będzie pochodził». I poleciwszy Abramowi wyjść z namiotu, rzekł: «Spójrz na niebo i policz gwiazdy, jeśli zdołasz to uczynić»; potem dodał: «Tak liczne będzie twoje potomstwo». Abram uwierzył i Pan poczytał mu to za zasługę. Pan okazał Sarze łaskawość, jak to obiecał, i uczynił jej to, co zapowiedział. Sara stała się brzemienną i urodziła sędziwemu Abrahamowi syna w tym właśnie czasie, jaki Bóg wyznaczył. Abraham dał swemu synowi, który mu się urodził, a którego mu zrodziła Sara, imię Izaak”.

(Rdz 15, 1-6; 21,1-3 – pierwsze czytanie)

 

II. Meditatio

Staraj się zrozumieć dogłębnie tekst. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.

Po pierwsze: Gdyby Abram żył w naszych czasach, zapewne ucieszyłby się informacją o sowitej nagrodzie, o której zapewniał go sam Wszechmocny. Porzuciłby myśl o potomku i rzuciłby się w wir światowych uciech, do których dostęp ułatwiłaby mu otrzymana fortuna. Ale Abram bardziej od tej fortuny pragnął mieć syna. Nie cieszyła go pespektywa dobrobytu do śmierci, a potem przekazanie jej w ręce sługi Eliezara (choć bardzo go szanował). On chciał przekazać ją swemu potomkowi. On pragnął przekazać mu coś zdecydowanie więcej niż fortunę, przekazać życie, troskę o ród.

Po drugie: Abraham już wiedział z własnego doświadczenia, że słowo Pana nie działa automatycznie (choć nieraz i to się zdarza). Ono potrzebuje czasu, aby niejako nabrać mocy urzędowej. Kiedy więc usłyszał, że będzie miał potomka, więcej, bardzo liczne potomstwo, uwierzył słowu Pana, choć biologia zdecydowanie podpowiadała, że to niemożliwe, a i liczenie gwiazd też mu się nie uśmiechało. Zapewne nie starczyłoby mu na to wszystkich nocy życia i do tego musiałyby być gwiezdne.

Po trzecie: Kiedy urodził mu się syn tak długo oczekiwany, nadał mu imię Izaak, czyli „on się śmieje” lub po prostu „śmiech”. Można by powiedzieć, że w tym przypadku sprawdziło się powiedzenie: „ten się śmieje, kto się śmieje ostatni”. Można się śmiać z Pana Boga, z Jego słów i obietnic (co się przydarzyło Abramowi i Sarze), ale na szczęście to do Niego należy ostatni, decydujący uśmiech, o czym przekonali się Abraham i Sara, kiedy trzymali w swych ramionach narodzonego, uśmiechniętego Izaaka.

Po czwarte: Trzeba mi pamiętać, jak wielką fortuną jest życie, które otrzymałem w darze od Pana Boga. On nie pragnie, abym liczył gwiazdy na niebie, choć dla zabawy, rozrywki, braku snu mogę to uczynić. On liczy na to, że będę dbał o ten dar, jakim jest życie. Mnie też może się zdarzyć śmiać z Pana Boga, Jego słowa i obietnic, ważne, aby także w moim życiu ostatni uśmiech należał do Niego. Ja też potrzebuję cierpliwości wobec Bożego słowa. Ono zawsze się wypełnia w swoim czasie, czasie wyznaczonym przez Pana.

Uczynię coś dla mojej rodziny, np. wspólny, uroczysty obiad czy też spacer, może wyjście do kina. Za moją rodzinę się pomodlę. Polecę Panu Bogu wszystkie rodziny, szczególnie te będące w kryzysie.

 

III. Oratio

Teraz ty mów do Boga. Otwórz przed Bogiem serce, aby mówić Mu o przeżyciach, które rodzi w tobie słowo. Módl się prosto i spontanicznie – owocami wcześniejszej „lectio” i „meditatio”. Pozwól Bogu zstąpić do serca i mów do Niego we własnym sercu. Wsłuchaj się w poruszenia własnego serca. Wyrażaj je szczerze przed Bogiem: uwielbiaj, dziękuj i proś. Może ci w tym pomóc modlitwa psalmu:

Błogosławiony każdy, kto się boi Pana,
kto chodzi Jego drogami.
Bo z pracy rąk swoich będziesz pożywał,
szczęście osiągniesz i dobrze ci będzie...
(Ps 128, 1-2)

 

IV. Contemplatio

Trwaj przed Bogiem całym sobą. Módl się obecnością. Trwaj przy Bogu. Kontemplacja to czas bezsłownego westchnienia Ducha, ukojenia w Bogu. Rozmowa serca z sercem. Jest to godzina nawiedzenia Słowa. Powtarzaj w różnych porach dnia:

Błogosławiony, kto się boi Pana

 

 

 
opracował: ks. Ryszard Stankiewicz SDS 
duszpasterz Centrum Formacji Duchowej
autor książek:
    
 

 

--- --- --- --- --- --- --- --- ---

Poznaj lepiej metodę modlitwy Słowem Bożym w dynamice Lectio Divina

Polecane pozycje pomocne w praktyce modlitwy Słowem Bożym

--- --- --- --- --- --- --- --- ---

 

Centrum Formacji Duchowej poleca:

ZESZYTY FORMACJI DUCHOWEJ
WARUNKI PRENUMERATY - ROK 2018

KONTAKT ZGŁOSZENIE
Copyright - CFD.Salwatorianie.pl