O CFD ARCHIWUM PROGRAM DOM W TRZEBINI Do medytacji   









  Zeszyty Formacji Duchowej nr 82: Sakrament pojednania i kiero ...


ZESZYTY FORMACJI DUCHOWEJ nr 82

Sakrament pojednania
i kierownictwo duchowe

 ks. Krzysztof Grzywocz

kapłan diecezji opolskiej, teolog,
wieloletni ojciec duchowny w WSD w Opolu,
kierownik duchowy, rekolekcjonista,
egzorcysta diecezjalny, psychoterapeuta,
współpracownik CFD Salwatorianów w Krakowie

 

W 82. numerze ZFD publikujemy treści, którymi ks. Krzysztof Grzywocz podzielił się w czasie sesji formacyjnej „Sakrament pojednania a kierownictwo duchowe”. Spotkanie w ramach Szkoły Kierownictwa Duchowego odbyło się w Centrum Formacji Duchowej Salwatorianów w Krakowie w dniach 5-7 kwietnia 2002 roku.

 

*** *** ***

 

Słowo z Centrum Formacji Duchowej

Ks. Krzysztof Grzywocz zaginął w Alpach, ale nie zaginął w naszej pamięci. Na zawsze pozostanie w naszych sercach przyjacielem krakowskiego domu Centrum Formacji Duchowej (CFD). W niecałe dwa miesiące po jego zaginięciu zebraliśmy teksty weekendowych sesji formacyjnych w CFD; zostały one opublikowane w księdze pamiątkowej nakładem Wydawnictwa Salwator [K. Grzywocz, W duchu i przyjaźni, Kraków 2017]. To cenna spuścizna. Księga zawiera sześć z siedmiu sesji weekendowych, jakie przeprowadził u nas ks. Krzysztof w ramach Szkoły Kierownictwa Duchowego. W niniejszym, zimowym numerze „Zeszytów Formacji Duchowej” publikujemy ową jedyną, nieopublikowaną dotąd sesję weekendową, której ks. Krzysztof nie zdołał osobiście przygotować dla nas do druku. To konferencje z drugiej sesji weekendowej, która odbyła się w krakowskim Centrum [sesja: „Sakrament Pojednania a kierownictwo duchowe”, Centrum Formacji Duchowej, Salwatorianie – Kraków, 5-7 kwietnia 2002] [.

We wprowadzeniu do wspomnianej księgi pamiątkowej napisałem, że ks. Krzysztof: „Drugą sesję poświęcił korzystaniu z sakramentu pojednania i kierownictwa duchowego. Pamiętam, że zakończyła się w Niedzielę Miłosierdzia. Jest to jedyna sesja weekendowa, która nie została do tej pory opublikowana”. Już wtedy nosiliśmy się z zamiarem, aby przygotować jej publikację. Cieszę się, że możemy spełnić obietnicę i przekazać do rąk naszych Czytelników spisane i zredagowane konferencje ks. Krzysztofa poświęcone sakramentowi pokuty i kierownictwu duchowemu. Wśród Czytelników będzie z pewnością wiele osób, które osobiście brały udział w tamtej niezapomnianej sesji, oraz wielu uczestników, którzy spotykali się osobiście z ks. Krzysztofem w naszym krakowskim domu podczas innych konferencji. Wiem również, że wiele osób po zaginięciu ks. Krzysztofa zaczęło się interesować jego wykładami. Poruszeni piękną postacią światłego i skromnego katolickiego księdza, który wciąż w niezwykły sposób uczy kultury i piękna życia chrześcijańskiego, fascynacji człowiekiem i Bogiem, sięgają do jego tekstów. Ksiądz Krzysztof nadal daje się poznawać jako piękny człowiek o kapłańskim sercu.

Pamiętam, że po jego pierwszej sesji w naszym CFD poświęconej duchowości i depresji zrodziła się we mnie myśl, aby poprosić Krzysztofa o sesję na temat spowiedzi i kierownictwa duchowego. Zauważyłem, jak na tamtych konferencjach porwał serca słuchaczy. Nie skupiał uwagi na sobie. Jego pasją było prowadzenie innych ku drugiemu człowiekowi i ku Bogu. Niezwykła subtelność, erudycja, głęboka duchowość i wrażliwość na człowieka, z jaką mówił o cierpiących na depresję, o ich ciemnej nocy, o bliskich relacjach i spotkaniach, których potrzebują, podsunęły mi od razu myśl, aby poprosić go sesję na temat prezentowany w niniejszym „Zeszycie”. Trwający wtedy Biały Tydzień i zbliżająca się Niedziela Bożego Miłosierdzia bardzo temu służyły. Nasze CFD znajduje się niedaleko łagiewnickiego Sanktuarium Bożego Miłosierdzia. Przesłanie Bożego miłosierdzia w naszym domu jest bardzo żywe i często staje się tematem sesji i rekolekcji. Sesja weekendowa z ks. Krzysztofem była pięknym dopełnieniem przygotowania do Niedzieli Miłosierdzia.

Miłosierdzie Boże objawiało się w konferencjach ks. Krzysztofa przez sam sposób, w jaki mówił o spowiedzi i kierownictwie, przez jego pasję i miłość do człowieka, przez treści, które głosił. Podczas jednej z konferencji zwierzył się: „Doświadczam tego, że Jego miłość jest miłosierna. Miłość miłosierna – charyzmat św. s. Faustyny – to taka miłość, która najpierw widzi człowieka, a nie jego grzech; która bardziej patrzy na człowieka jako na istotę zdolną do miłości, a nie na kogoś, kto grzeszy”. Słowem kluczem w przepowiadaniu ks. Krzysztofa jest „wrażliwość”. Niekoniecznie wprost werbalizowana, ale wyczuwalna w jego sposobie mówienia o najtrudniejszych rzeczach, w jego spojrzeniu na człowieka, w jego przybliżaniu Boga i Jego największego przymiotu – miłosierdzia. Dla ks. Krzysztofa wrażliwość rodzi się z doświadczenia miłosierdzia. On sam – mogę to stwierdzić na podstawie osobistej z nim relacji – był w życiu taki, jak na wykładach i podczas spotkań ze słuchaczami. Wszystko, co najpiękniejsze, rodzi się w spotkaniu, w którym osoba czuje się przyjęta i kochana. Takie spotkanie niesie ze sobą najważniejsze konsekwencje: „Dopiero wtedy, gdy człowiek czuje się tak bezwarunkowo ukochany przez Boga, kiedy widzi Jego uśmiechniętą twarz – nawet po tym, co się nie udało, po upadku – wtedy się rodzi także jego wrażliwość etyczna, jego sumienie, które tę miłość chce uchronić”. Taka wrażliwość sumienia, jakie doświadczenie miłości: „Człowiek nigdy nie ukochany nie będzie zdolny do właściwej oceny moralnej swojego zachowania. Zawsze pozostanie w jakiś sposób uzależniony od zła, zniewolony przez zło”. Ks. Krzysztof przypomniał to, co w sakramencie pokuty i w kierownictwie jest fundamentem: doświadczenie miłości miłosiernej. Ono otwiera na prawdę, nawet tę najtrudniejszą – na prawdę o grzechu, otwiera także na pragnienie czegoś więcej, na życie ku pełni, które może się rozwijać pod okiem odpowiedzialnego przewodnika duchowego.

Życzę wszystkim Czytelnikom ponownego odkrycia sakramentu pokuty i kierownictwa duchowego w perspektywie doświadczenia miłości miłosiernej. Ks. Krzysztof, człowiek o wielkiej wrażliwości duchowej, przez wiele lat ceniony spowiednik i kierownik duchowy, z pewnością w tym pomoże.

Krzysztof Wons SDS

 

*** *** ***

 

Spis treści

  • Słowo z Centrum Formacji Duchowej 
  • Postawa otwartości.
  • Lęk i sakrament pojednania.
  • Miłość i grzech.
  • Trud rachunku sumienia.
  • Słabość a grzech.
  • Spowiedź katolicka.

 

---------------------------------------------------------------------

 


myśl z artykułu „Jak przeżyć stratę?” (ZFD 24/2004)


„Uczył nas Kościoła, w którym są relacje”
- relacja z sesji „Powrót do życia...” (6-8 X 2017) dedykowanej ks. Krzysztofowi Grzywoczowi

---------------------------------------------------------------------

KONTAKT ZGŁOSZENIEPOLITYKA PRYWATNOSCI
Copyright - CFD.Salwatorianie.pl