O CFD AKTUALNOSCI PROGRAM KONTAKT DOM W TRZEBINI Do medytacji   









  Jak żyć słowem Bożym na co dzień? - homilia z 22 stycznia 202 ...


Jak żyć słowem Bożym na co dzień?

SZKOŁA MODLITWY SŁOWEM BOŻYM
22-24 stycznia 2021 [online]

 

Obietnica… Będziesz jak chodząca stronica biblijna!
homilia - piątek II tygodnia okresu zwykłego (rok I), 22 stycznia 2021
Hbr 8, 6-13; Ps 85, 8.10.11-12.13-14; Mk 3, 13-19

 

 

W dzień rozpoczęcia sesji „Jak żyć słowem Bożym na co dzień?” otrzymujemy niejako w prezencie przykład lectio divina. W pierwszym czytaniu, liczącym zaledwie osiem wersetów, autor listu do Hebrajczyków zrobił dwuwersetowy wstęp (Hbr 8, 6-7), następnie, z czego prawdopodobnie nie zdawaliśmy sobie sprawy albo byliśmy tego zupełnie nieświadomi, zaproponował nam lekturę pięciu wersetów z księgi proroka Jeremiasza (Hbr 8, 8-12; Jr 31, 31-34) i zakończył jednym wersetem podsumowania (Hbr 8, 13). To może być dla kogoś „ciekawostka”, - choć nie chcę nadużyć słowa -, że mamy tu do czynienia z najdłuższym cytatem ze Starego Testamentu w Nowym Testamencie. A żeby było jeszcze ciekawiej i mocniej, dwa rozdziały dalej autor listu do Hebrajczyków ponownie przytoczy, powtórzy dwa wersety od proroka Jeremiasza (Jr 31, 33-34).

Zacytuję te słowa z księgi proroka Jeremiasza, tak jak przytoczył je autor listu do Hebrajczyków:

„Oto nadchodzą dni, mówi Pan, a zawrę z domem Izraela i z domem Judy przymierze nowe. Nie takie jednak przymierze, jakie zawarłem z ich domem w dniu, gdy ich wziąłem za rękę, by wyprowadzić ich z ziemi egipskiej. Ponieważ oni nie wytrwali w moim przymierzu, przeto i Ja przestałem dbać o nich, mówi Pan. Takie jest przymierze, które zawrę z domem Izraela po owych dniach, mówi Pan. Nadam prawa moje w ich myśli, i wypiszę je na ich sercach, i będę im Bogiem, a oni będą Mi ludem. I nikt nie będzie uczył swojego rodaka ani nikt swego brata, mówiąc: Poznaj Pana! Bo wszyscy Mnie poznają, od małego aż do wielkiego. Ponieważ ulituję się nad ich nieprawością, a na ich grzechy więcej już nie wspomnę”.

Autor listu do Hebrajczyków czyta tę obietnicę i robi medytację, której centrum jest przymierze. Centrum tej medytacji jest przymierze nowe (gr. „he dietheke kaine”). Autor listu rozmyśla nad obietnicą przymierza, które jest nowe taką nowością, która nigdy nie przeminie. Używa charakterystycznego przymiotnika (gr. „kainos”), który mówi o nowości, która nie przeminie w odróżnieniu od nowości, która przemija. Ta, która przemija, określana jest przymiotnikiem gr. „neos”, np. neoprezbiter jest „neo” przez rok, do najbliższych święceń; z tego wziął się „news”, czyli coś, co bardzo szybko przestaje być nowe. Autor listu do Hebrajczyków mówi o przymierzu nowym taką nowością, która nigdy nie przeminie. O takiej nowości Bóg mówi w Apokalipsie, kiedy zapowiada, że stworzy nowe niebiosa, nową ziemię, nowe Jeruzalem. „Oto Ja czynię wszystko nowe”, - mówi Bóg, - nowe taką nowością, która nigdy nie przeminie. Trudno tu i teraz nie przywołać słów, które za chwilę nie tylko wybrzmią, ale które się tu i teraz zrealizują; trudno tu i teraz nie przywołać słów Jezusa: „To jest bowiem kielich Krwi Mojej Nowego i Wiecznego Przymierza, która za was i za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów”. W Starym Testamencie często mamy do czynienia z obietnicami, ale ta obietnica, nad którą rozmyśla i przy której zatrzymuje nas dziś autor listu do Hebrajczyków, jest szczególna, jest bardzo charakterystyczna. Otóż, wiele obietnic Starego Testamentu zapowiada szczęście w obrazach wielości dóbr doczesnych. Błogosławieństwo czy czasy mesjańskie kojarzone są z obfitością zboża, pokarmu, trzód…, z obfitością jakichś rzeczy doczesnych. W tej obietnicy, którą dziś słyszeliśmy, nie ma mowy o rzeczach doczesnych, ale jest to obietnica tego, że kiedyś wszyscy będziemy w zażyłej więzi z Bogiem.

Pozwólmy, żeby autor listu do Hebrajczyków podsunął nam punkt do medytacji. Bóg zapowiada: „Nadam prawa moje w ich myśli, i wypiszę je na ich sercach”. Te słowa mogą przypomnieć nam o prawie spisanym na kamiennych tablicach i przekazanym przez Boga Izraelitom za pośrednictwem Mojżesza po wyprowadzeniu ich z Egiptu. Wiemy, że to przymierze Izraelici szybko zerwali; bardzo szybko odwrócili się od Boga. Teraz przez proroka Jeremiasza i to w momencie bardzo analogicznym do tamtego z czasów wędrówki przez pustynię, ponieważ lud w czasach Jeremiasza znów jest niewierny i znów zrywa przymierze, Bóg zapowiada, że zawrze z nimi Nowe Przymierze. Jest w tej zapowiedzi element ciągłości ze Starym Testamentem, bo znów słyszymy o „prawie” i znów słyszymy o „pisaniu” tego prawa, ale mamy też element nieciągłości, jakby przekroczenia, jakby pójścia dalej, bo Bóg zapowiada, że nada to prawo w ich myślach i wypisze na sercu (Hbr 8, 10), albo nada w sercu, a wypisze w myślach (Hbr 10, 16). Bóg obiecuje, że wypisze prawo już nie na kamieniu, ale na sercu tych, do których mówi. Prawo spisane na kamiennych tablicach na Synaju było jakby na zewnątrz, a teraz Bóg zapowiada, że wypisze prawo wewnątrz każdego z nas. Prawo zewnętrzne dzięki działaniu Ducha Świętego stanie się prawem wewnętrznym, nie narzuconym z zewnątrz, ale działającym albo pobudzającym nas od wewnątrz. W zasadzie, tak pomyślałem dzisiaj, to jest coś, co może się wydarzyć w nas w czasie lectio divina. Duch Święty tak czyta nam święty tekst zapisany w Piśmie Świętym, tak go czyta, że wypisuje go stopniowo w naszym wnętrzu (czy powiemy: w pamięci, w myślach, w sercu), a słowo Boże przyjęte przez nas w naszym wnętrzu, zaczyna żyć w nas, zaczyna rodzić w nas wiarę (pamiętamy, że wiara rodzi się z tego, co się słyszy). To słowo zaczyna rodzić w nas taką wiarę, która działa przez miłość, tak że stajemy się listem Boga dla tego świata, może nawet nie zdając sobie z tego sprawy. Posłuchajmy św. Pawła, który w drugim liście do Koryntian dał właśnie o Koryntianach piękne świadectwo: „Powszechnie o was wiadomo, żeście listem Chrystusowym dzięki naszemu posługiwaniu, listem napisanym nie atramentem, lecz Duchem Boga żywego; nie na kamiennych tablicach, lecz na żywych tablicach serc” (2 Kor 3, 3).

Nie dziwimy się więc, że św. Grzegorz Wielki – po sześciu wiekach od św. Pawła – powie, że „życie ludzi dobrych jest żywą stronicą biblijną” („viva lectio est vita bonorum”). Człowiek dobry, który słucha słowa i którego wiara działa przez miłość, jest jak chodząca stronica biblijna, jak chodzące zdanie z Pisma Świętego. Czyli jest jakieś zdanie, które go porusza, ale nie tylko w tym sensie, że wzbudza jakieś jego uczucia, ale porusza go do działania i ów staje się chodzącym tym zdaniem, nawet noże nie zdając sobie z tego sprawy. Taki człowiek jest chodzącym Pismem Świętym nie tylko dlatego, że zna i cytuje teksty Pisma Świętego, ale dlatego, że słowem Bożym, które przyjął, żyje na co dzień. Duch Święty jest w nim nie tylko tym, który pisze słowo na jego sercu, ale Duch Święty jest w nim Mistrzem i Przewodnikiem, i Mocą. Duch Święty staje się Mocą takiego człowieka, żeby on mógł wypełniać to słowo. W ten sposób Duch Święty pisze w nas słowo, że nie tylko zobowiązuje, ale daje łaskę do wypełniania tego, do czego zobowiązuje. To jest to, czego mogło zabraknąć Izraelitom na pustyni: mieli prawo, ale nie mieli sił, aby je wypełniać i natychmiast się odwrócili.

Myślę sobie, że taki człowiek, jak autor listu do Hebrajczyków, nosi w sobie słowo Boga, które go poruszyło, i stopniowo odkrywa, jak to słowo zbliża się do jego życia, jak stopniowo przechodzi z księgi do mojego życia. Na początku noszę je jakby zewnętrznie, może nawet trudno mi je zapamiętać, ale stopniowo zbliża się do mojego życia. I odkrywa, że obietnice zawarte w tym słowie realizują się w jego życiu. Dziś słyszeliśmy go, jak cytuje Jeremiasza: „Oto nadchodzą dni, mówi Pan, a zawrę z domem Izraela i z domem Judy przymierze nowe (…). Takie jest przymierze, które zawrę z domem Izraela…” (Hbr 8, 8.10). Dwa rozdziały później pisząc list odczyta to słowo głębiej, szerzej: „Takie jest przymierze, które zawrę Z NIMI…” (Hbr 10, 16). Słowo Boże zaczyna poszerzać perspektywę. Nowe Przymierze jest nie tylko dla domu Izraela, nie tylko dla domu Judy, ale dla wszystkich narodów, dla każdego człowieka, od najmniejszego do największego. W obietnicy tego przymierza, które Pan Bóg zawrze „z nimi” (już nie tylko z domem Izraela czy Judy), możemy odnaleźć się wszyscy. To jest doświadczenie człowieka modlącego się Słowem, który odkrywa, że obietnice Starego Testamentu i to wszystkie spełniają się, tak!, w Jezusie Chrystusie, ale mają się zrealizować również w Jego Kościele, to znaczy w nas wszystkich. Spełnianie tych obietnic nie kończy się na Jezusie, ale jest jakby kontynuowane w Jego Mistycznym Ciele, w Kościele, w nas wszystkich. Dar miłosierdzia, dar przebaczenia, który otrzymujemy w Nowym Przymierzu, jeśli go przyjmiemy, sprawi, że każdy z nas, od najmniejszego do największego, pozna Boga, to znaczy pozna Ojca, czyli Tego, który daje życie.

Pomyślałem sobie, że autor listu do Hebrajczyków daje mi dziś bardzo praktyczną wskazówkę. On, który na przestrzeni dwóch rozdziałów, dwukrotnie przywołuje proroctwo Jeremiasza, uczy mnie wracania do słowa, które już kiedyś rozważałem, a za jakiś czas ono mi się odsłoni bardziej. On mnie uczy, żebym nosił słowo Boga, które mnie poruszyło. A to słowo będzie mi się stopniowo objawiać, będzie stopniowo odsłaniać mi swoje znaczenie, będzie stopniowo również objawiać swoją moc we mnie i przeze mnie. To słowo objawi stopniowo moc, która nie tylko przemieni moje myślenie, ale pobudzi do działania i ukształtuje moje działanie. I wtedy, jak młody Samuel, o którym słyszeliśmy w ubiegłą niedzielę, poznam Pana mówiącego do mnie osobiście. Poznam Pana mówiącego już nie do jakiegoś domu Izraela czy domu Judy, ale do mnie osobiście. I odkryję, że to Pan mówi do mnie. To jest proste odkrycie autora listu do Hebrajczyków, który po raz drugi cytując Jeremiasza robi to ze wstępem, który odkrywa jego głębokie przekonanie, że to sam Duch Święty przez Jeremiasza dał tę zapowiedź nowego i wiecznego przymierza, że to sam Duch Święty dał to świadectwo o Jezusie, Pośredniku Nowego Przymierza (Hbr 10, 15). Spróbujmy wchodzić w to spotkanie i w każdą modlitwę Słowem z wiarą, że jest jakieś zdanie, ba, jakieś słowo, a nawet jego okruszyna, które mnie poruszy i które będzie mnie pobudzać do działania, a które mam nosić w sobie, a ono stopniowo w mojej codzienności będzie mi odsłaniało swoje znaczenie. Tutaj czy teraz odkryję częściowo jego znaczenie, - to też będzie łaska Boga -, ale jeśli będę je nosić, ono odsłoni swoje znaczenie pośród mojej codzienności.

Piotr Szyrszeń SDS

 

=== === === === === === === === ===

W dniach 22-24 stycznia 2021 roku zapraszamy do udziału online w sesji: „Jak żyć słowem Bożym na co dzień?”. Poprowadzi ją ks. Krzysztof Wons SDS. „Temat i modlitewny charakter sesji zachęcają, aby uczestniczenie w formie wirtualnej połączyć z przestrzenią ciszy i przedłużoną modlitwą osobistą Słowem, tak, aby w miarę możliwości zaplanowany czas sesji zamienić w „dni pustyni” bez zaniedbywania codziennych obowiązków. Proponujemy Wam program uczestnictwa w takim samym rytmie, w jakim przeżywamy go podczas sesji prowadzonej w naszym Domu Słowa. Niech słuchanie i medytacja Słowa połączą nas duchowo, abyśmy rozsiani po całej Polsce i poza jej granicami, stworzyli wspólnotę ludzi zasłuchanych w Boga, pozwolili Mu zejść na głębiny naszych serc i przygotować się do przeżywania codzienności w rytmie Jego słowa. Zostanie zaproponowana konkretna praktyczna pomoc na cały rok do indywidualnej pracy duchowej w świetle słowa Bożego: jak wchodzić w ciszę i przygotować się do słuchania Słowa, jak medytować nad nim, modlić się w środku dnia i rozeznawać u schyłku dnia stan swego serca w świetle Słowa” [KW].

 

=== === === === === === === === ===

PIĄTEK, 22 STYCZNIA

15.30 - Spotkanie wprowadzające

16.15 - EUCHARYSTIA
           
[transmisja z kaplicy CFD]

17.30 - Konferencja I:
           Bóg mówi do mnie codziennie

- Modlitwa osobista

19.30 - Konferencja II:
           Wieczorem: wejście w ciszę i w słuchanie Słowa

- Czas modlitwy Słowem

ROZPOCZYNA SIĘ CZAS PEŁNEGO MILCZENIA

- Modlitwa osobista przed Najświętszym Sakramentem*
  
[transmisja z kaplicy CFD - godz. 20.30-22.00]

 

Z programem całego spotkania można się zapoznać: tutaj.

=== === === === === === === === ===

 

JAK ŻYĆ SŁOWEM BOŻYM NA CO DZIEŃ? 2021 [WSZYSTKIE MATERIAŁY]

 

Materiały związane z trwającą sesją udostępniamy
na naszej stronie w dziale: www.cfd.sds.pl/jak-zyc-slowem-bozym-na-co-dzien
i w playliście [youtube]: Jak żyć słowem Bożym na co dzień? [2021].
[nagrania video konferencji będą dostępne do 26 stycznia br., później będzie możliwe nabycie nagrań audio]

 

www.cfd.sds.pl/rozmownica-wsparcia-duchowego

 

[SŁOWO NA JUTRO - WSZYSTKIE MATERIAŁY]

ZGŁOSZENIEPOLITYKA PRYWATNOSCI
Copyright - CFD.Salwatorianie.pl