O CFD AKTUALNOSCI PROGRAM KONTAKT DOM W TRZEBINI Do medytacji   









  Słowa z Krzyża (1): „Boże mój, Boże mój, czemuś Mnie op ...


SŁOWA Z KRZYŻA - KAZANIA PASYJNE 2020
w kościele pw. Boskiego Zbawiciela w Krakowie

 

„Boże mój, Boże mój, czemuś Mnie opuścił?”
-  I Niedziela Wielkiego Postu, 1 marca 2020  -

NAGRANIE KAZANIA PASYJNEGO Z 1 MARCA 2020
[KLIKNIJ, BY ODSŁUCHAĆ]

---------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------

 

„Boże mój, Boże mój, czemuś Mnie opuścił?”
-  I Niedziela Wielkiego Postu, 1 marca 2020  -

Siostry i bracia, okres Wielkiego Postu tradycyjnie jest czasem naszego zatrzymania się, naszej modlitwy, naszego trwania przy Jezusie, który podejmuje dla nas bolesną Mękę. Bardzo nam w tym pomagają teksty słowa Bożego, które słyszymy i postanowienia, które podejmujemy. Bardzo nam w tym pomagają także nabożeństwa, zwane pasyjnymi: rozważanie Drogi Krzyżowej czy nabożeństwo Gorzkich Żalów. Jest jakaś wewnętrzna potrzeba powracania do Męki Jezusa, do tego, jakie ona rodzi owoce i do tego, co ona oznacza. Bóg chce, byśmy wciąż na nowo rozważali to, że tak nas kocha, że ta miłość sięga aż do końca, aż do ofiary z życia. Dlaczego Kościół każdego roku w kalendarzu liturgicznym przeżywa ten czas? Czy nie wystarczyłoby rzadziej przeżywać Wielki Post? Czy nie wystarczyłoby co jakiś czas, - może co kilka lat -, wracać do tych wydarzeń? Jest bardzo piękna odpowiedź na to pytanie w księdze proroka Izajasza. Znajdziemy tam tzw. Pieśni o Słudze Jahwe i czwarta z nich (Iz 52, 13n) zawiera bardzo piękną obietnicę. Z jednej strony, czytamy tam, że męka sprawiedliwego, jeszcze wówczas zapowiadanego mesjasza, będzie czymś niezwykłym, że będzie czymś wyjątkowym. Będzie mówiła o tym, że cierpienie dotyka absolutnie niewinnych i że ono ma niezwykłe owoce, niezwykłe skutki, że takie cierpienie zwycięża zło! Izajasz zapowiada, że królowie będą słuchać tego, czego nigdy nie słyszeli i będą patrzeć na to, czego im nigdy nie opowiadano. Natrafimy tam na słowa, które są uzasadnieniem tego powracania do Męki Jezusa. Czytamy: „Dla naszego zbawiania znosił karcenie, przez Jego rany zostaliśmy uzdrowieni” (Iz 53, 5). Powrót do Męki Jezusa, do rozważania Jego krzyżowej drogi, do rozważania Jego śmierci, jest drogą do uzdrowienia. Jest powrotem do lekarstwa, którego bardzo potrzebujemy. Siostry i bracia, kiedy ta prawda po raz pierwszy do mnie dotarła, kiedy ktoś zwrócił mi na nią uwagę, - z pewnością było to związane z ćwiczeniami ignacjańskimi, które przeżywałem -, odkryłem w tym niesamowitą rzecz: że jest lekarstwo na cierpienie czy na chorobę, którą noszę w swoim sercu. Bóg widzi to, co mnie niszczy i łamie, i zostawił mi lekarstwo właśnie w swojej Męce, w Męce swojego Syna. Jeśli więc chcę być zdrowy, kiedy chcę stawać się mocny, kiedy chcę się podnosić, kiedy szukam sił, by żyć jak dziecko Boże, potrzebuję powracania właśnie do Męki Jezusa. „W Jego ranach jest nasze zdrowie” (Iz 53, 5). Cierpienie czy choroba mają oczywiście to pierwsze znaczenie: fizyczne, kiedy czujemy niedyspozycję, kiedy nie mamy sił, kiedy nie potrafimy wypełniać swoich obowiązków, a może nawet, kiedy myślimy o tym, że już nie uda nam się wrócić do zdrowia, że nie uda się wrócić nie tylko do pełni sił, ale że zbliża się czas naszej śmierci, to oczywiście jest część naszego życia. Ale choroba ma też znaczenie wewnętrzne, duchowe: cierpimy z powodu grzechu, cierpimy z powodu naszej historii, a Bóg o tym wie i zostawia nam lekarstwo.

W tym roku, siostry i bracia, naszym przewodnikiem w czasie drogi Gorzkich Żali będą słowa, które Pan Jezus wypowiedział, kiedy już wisiał na krzyżu. Słowa z Krzyża. (…)

 

Piotr Stawarz SDS

---------------------------------------------------------------------

 

ZGŁOSZENIEPOLITYKA PRYWATNOSCI
Copyright - CFD.Salwatorianie.pl