O CFD AKTUALNOSCI PROGRAM KONTAKT DOM W TRZEBINI Do medytacji   









  Po prostu lectio divina XXVII Niedziela Zwykła (A) – 4 ...


Propozycja modlitwy Słowem Bożym
w dynamice lectio divina

 

 

XXVII Niedziela Zwykła (rok A)
4 października 2020

 

I. Lectio

Czytaj z wiarą i uważnie święty tekst, jak gdyby dyktował go dla ciebie Duch Święty.

„Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu: «Posłuchajcie innej przypowieści. Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej tłocznie, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał. Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny. Ale rolnicy chwycili jego sługi i jednego obili, drugiego zabili, trzeciego zaś ukamienowali. Wtedy posłał inne sługi, więcej niż za pierwszym razem, lecz i z nimi tak samo postąpili. W końcu posłał do nich swego syna, tak sobie myśląc: Uszanują mojego syna. Lecz rolnicy, zobaczywszy syna, mówili do siebie: „To jest dziedzic; chodźcie, zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo”. Chwyciwszy go, wyrzucili z winnicy i zabili. Kiedy więc przybędzie właściciel winnicy, co uczyni z owymi rolnikami?» Rzekli Mu: «Nędzników marnie wytraci, a winnicę odda w dzierżawę innym rolnikom, takim, którzy mu będą oddawali plon we właściwej porze». Jezus im rzekł: «Czy nigdy nie czytaliście w Piśmie: „Ten właśnie kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił, i jest cudem w naszych oczach”. Dlatego powiadam wam: Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce»”

(Mt 21, 33-43 – Ewangelia)

 

II. Meditatio

Staraj się zrozumieć dogłębnie tekst. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.

Świat, Izrael, Wspólnota Kościoła Świętego, moje życie to owa winnica z przypowieści, której Twórcą, Gospodarzem, Właścicielem jest Bóg. Z Jego ustanowienia, z Jego woli ta winnica, te dobra zostały powierzone mojej trosce, gospodarności, talentom, pracowitości, uczciwości itd. Zostałem obdarzony ogromnym Bożym zaufaniem.

Czy czuję się odpowiedzialny za świat, w którym żyję, za Kościół, za winnicę swego życia? Czy zdaję sobie sprawę, że jestem tych dóbr tylko i aż zarządcą, administratorem, a On, Bóg Właścicielem? Czy nie usiłuję zamieniać ról? Czy nie nadużywam Bożego zaufania?

Winnicę się zakłada po to, aby przynosiła plony i najlepiej jak najobfitsze. Winnica nie jest ozdobnym ogrodem. Nie znajdziemy tam kwiatów, które cieszą oko. W winnicy pragniemy znaleźć jak najwięcej winnych gron, które przerobione na wino, będą cieszyć podniebienie, rozweselać serce.

Czy pamiętam o tym w kontekście mojego życia? Czy plony, które rodzą się w moim życiu radują serca moich braci i sióstr, Serce samego Pana Boga? Czy brak plonów, ich marna jakość tych serc nie napełnia smutkiem, rozczarowaniem, sprawia zawód? Czy oddaję plony Panu Bogu we właściwej porze, odpowiedniej ilości i jakości?

Wiemy z życiowego doświadczenia, że w sercu człowieka zawsze może się pojawić pokusa, często podsycana przez złego ducha, aby winnicę przejąć na własność, rozwiązać z Właścicielem umowę o współpracy i zacząć gospodarzyć po swojemu, dla siebie zagarniając wszelkie plony czy zyski. W relacji do Gospodarza z drogi współpracy wejść na drogę konfrontacji. Można też przejąć winnicę i ją zrujnować totalnie zaniedbując troskę o jej rozwój.

Czy zdecydowanie odrzucam pokusy, które mnie namawiają, abym zagarnął winnicę dla siebie? Czy po chwilach konfrontacji, próbach przywłaszczenia sobie tego, co nie jest moje, potrafię się opamiętać i wrócić do rzetelnej, owocnej, codziennej współpracy z Gospodarzem? Czy zdaję sobie sprawę, że bez Pana Boga nawet opływając w bogactwa (często nieuczciwie przywłaszczone) i tak jestem nędznikiem a do tego jeszcze niewdzięcznikiem? Czy winnica mojego życia nie chyli się ku upadkowi, ku ruinie, przeciwnie, ciągle się rozwija, obficie owocując?

Będę prosił o dar owocnej współpracy z Gospodarzem, aby dzięki niej wspaniale rozwijał się świat, Kościół święty, moje życie, ku radości moich bliźnich i ku Jego chwale. Pomodlę się o ustanie pandemii, o zdrowie dla chorych, moc i siłę dla opiekujących się nimi.

 

III. Oratio

Teraz ty mów do Boga. Otwórz przed Bogiem serce, aby mówić Mu o przeżyciach, które rodzi w tobie słowo. Módl się prosto i spontanicznie – owocami wcześniejszej „lectio” i „meditatio”. Pozwól Bogu zstąpić do serca i mów do Niego we własnym sercu. Wsłuchaj się w poruszenia własnego serca. Wyrażaj je szczerze przed Bogiem: uwielbiaj, dziękuj i proś. Może ci w tym pomóc modlitwa psalmu:

Powróć, Boże Zastępów,
Wejrzyj z nieba, spójrz i nawiedź tę winorośl.
i chroń to, co zasadziła Twoja prawica,
Latorośl, którą umocniłeś dla siebie…
(Ps 80, 15-16)

 

IV. Contemplatio

Trwaj przed Bogiem całym sobą. Módl się obecnością. Trwaj przy Bogu. Kontemplacja to czas bezsłownego westchnienia Ducha, ukojenia w Bogu. Rozmowa serca z sercem. Jest to godzina nawiedzenia Słowa. Powtarzaj w różnych porach dnia:

Odnów nas, Panie, Boże Zastępów!

 

  opracował: ks. Ryszard Stankiewicz SDS 
duszpasterz Centrum Formacji Duchowej
autor książek:
    

--- --- --- --- --- --- --- --- ---

Poznaj lepiej metodę modlitwy Słowem Bożym w dynamice Lectio Divina

Polecane pozycje pomocne w praktyce modlitwy Słowem Bożym

--- --- --- --- --- --- --- --- ---

Polecamy!

Zapraszamy do lektury i prenumeraty „Zeszytów Formacji Duchowej”!

ZESZYTY FORMACJI DUCHOWEJ
WARUNKI PRENUMERATY - ROK 2020

ZGŁOSZENIEPOLITYKA PRYWATNOSCI
Copyright - CFD.Salwatorianie.pl