O CFD AKTUALNOSCI PROGRAM KONTAKT DOM W TRZEBINI Do medytacji   









  Po prostu lectio divina – 33. Niedziela Zwykła (A) R ...


Propozycja modlitwy Słowem Bożym
w dynamice lectio divina

 

 

XXXIII Niedziela Zwykła (rok A)
15 listopada 2020

 

I. Lectio

Czytaj z wiarą i uważnie święty tekst, jak gdyby dyktował go dla ciebie Duch Święty.

„Niewiastę dzielną któż znajdzie? Jej wartość przewyższa perły. Serce małżonka jej ufa, na zyskach mu nie zbywa; nie czyni mu źle, ale dobrze przez wszystkie dni jego życia. O len się stara i wełnę, pracuje starannie rękami. Wyciąga ręce po kądziel, jej palce chwytają wrzeciono. Otwiera dłoń ubogiemu, do nędzarza wyciąga swe ręce. Kłamliwy wdzięk i marne jest piękno: chwalić należy niewiastę, co boi się Pana. Z owocu jej rąk jej dajcie, niech w bramie chwalą jej czyny”

(Prz 31, 10-13. 19-20. 30-31 – pierwsze czytanie)

 

II. Meditatio

Staraj się zrozumieć dogłębnie tekst. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.

Dzisiejsze pierwsze niedzielne czytanie prowokuje moje serce, mężczyzny (myślę, że ta prowokacja dotyczy też kobiet), kapłana do wyrażenia Bogu wdzięczności za dzielne niewiasty, które stawiał i wciąż stawia na mojej drodze życia. Wyrażenia wdzięczności za dobro, którego dzięki nim doświadczyłem i ciągle doświadczam i widzę o ile biedniejsze byłoby moje życie, gdyby tego dobra zabrakło. To one, dzielne niewiasty mojego życia, uczyły mnie jak cenić życie, mądrze je zagospodarować, przeżywać. Niekiedy mnie rozpieszczały, innym razem karciły, abym wrócił na dobrą drogę, opamiętał się, przywrócił do porządku. One uczyły mnie jak starannie pracować, nie jadać chleba lenistwa, ale też jak mądrze odpoczywać, bo przecież sam Bóg odpoczął siódmego dnia po stworzeniu świata. To one dbały i dbają, aby na stole było nie tylko jedzenie, ale było smaczne i zdrowe, elegancko podane. To one uczyły i uczą mnie szacunku dla fenomenu kobiecości, swoją życiową postawą przypominając, także sobie, że kłamliwy jest wdzięk i marne piękno, chwalić należy niewiastę, która boi się Pana. To one, jestem o tym głęboko przekonany, wstawiając się na modlitwie za mną do Pana Boga wyprosiły mi wiele łask, tak potrzebnych mi w życiu. Tu pozwolę sobie wymienić imiennie dwie niewiasty, podkreślę, dwie z bardzo wielu, z bardzo wielu. Pierwsza, to moja mama, śp. Jadwiga. To Ona przyjęła mnie pod swoje serce w cudzie poczęcia, porodziła, wychowała. Uczyła nie tylko mówić, ale mówić dobrze, mądrze. Cieszyła się, kiedy stawiałem samodzielnie pierwsze kroki. Kiedy opanowałem sztukę chodzenia dbała o to, abym chodził tam, gdzie znajdę dobro, dobrych ludzi, skąd wrócę mądrzejszy i lepszy. Kiedy na to zasłużyłem karciła, upominała, bywało, że z paskiem w ręku i na mojej skórze. Może na krótko, ale pomagało. Kiedy na dobre opuściłem rodzinny dom choć dzieliły nas kilometry, ona była blisko przy mnie swoją pamięcią i modlitwą. Teraz jest już u Pana i w moim sercu, pamięci i modlitwie. Druga, to Matka, którą w darze otrzymałem z wysokości krzyża od Pana Jezusa, Maryja. Od chwili poczęcia czuwa nad moim życiem, od momentu chrztu nad Bożym życiem, które wówczas popłynęło w moich żyłach, nad życiem w mocy Bożej łaski. Ciągle mi przypomina, abym uczynił wszystko, co powie mi Jej Syn, Jezus. Uczy mnie kochać Boga całym sercem, całą duszą, umysłem, ze wszystkich sił. Kochać bliźniego i siebie. Nawet wówczas, kiedy Ją o to nie proszę wstawia się za mną do Boga, szczególnie jak zauważy jakieś braki w moim życiu, braki, które mogłyby to życie naznaczyć smutkiem, bólem, niebezpieczeństwem, porzucenia Bożej drogi. Kiedy widzę Ją pod krzyżem Jezusa, mogę się uczyć przeżywania trudnych momentów w moim życiu, uczyć się je przeżywać w głębokim zaufaniu do Pana Boga. Dziękując Bogu za dzielne niewiasty spotkane na drogach życia, ufam, że dalej będę je spotykał.

Twoje dzielne niewiasty. Czy pamiętasz ich imiona? Co im zawdzięczasz? Czy za nie dziękujesz Bogu? Czy im dziękujesz za dobro Tobie uczynione i to nie tylko z okazji Dnia Kobiet, Imienin, ale tak zwyczajnie, na co dzień? Czy potrafisz przeprosić, jeżeli skrzywdziłeś, zachowałeś się wobec nich nie jak rycerz, ale barbarzyńca? Czy ich osoby, sprawy, radości i boleści polecasz w modlitwie Panu Bogu?

Pomodlę się za wszystkie niewiasty. Będę prosił dla nich o dzielność życia, postawę bojaźń Bożej, aby dbały, choć bez zbytniej przesady o swoją urodę, pamiętając, że kłamliwy jest wdzięk i marne piękno, chwalić należy niewiastę, co boi się Pana. Będę prosił o ustanie pandemii, o zdrowie dla chorych i cierpliwość dla ich opiekunów, o życie wieczne dla zmarłych.

 

III. Oratio

Teraz ty mów do Boga. Otwórz przed Bogiem serce, aby mówić Mu o przeżyciach, które rodzi w tobie słowo. Módl się prosto i spontanicznie – owocami wcześniejszej „lectio” i „meditatio”. Pozwól Bogu zstąpić do serca i mów do Niego we własnym sercu. Wsłuchaj się w poruszenia własnego serca. Wyrażaj je szczerze przed Bogiem: uwielbiaj, dziękuj i proś. Może ci w tym pomóc modlitwa psalmu:

Szczęśliwy człowiek, który się boi Pana
i chodzi Jego drogami.
Będziesz spożywał owoc pracy rąk swoich,
szczęście osiągniesz i dobrze ci będzie…
(Ps 128, 1-2)

 

IV. Contemplatio

Trwaj przed Bogiem całym sobą. Módl się obecnością. Trwaj przy Bogu. Kontemplacja to czas bezsłownego westchnienia Ducha, ukojenia w Bogu. Rozmowa serca z sercem. Jest to godzina nawiedzenia Słowa. Powtarzaj w różnych porach dnia:

Kto trwa we Mnie, przynosi owoc obfity!

 

  opracował: ks. Ryszard Stankiewicz SDS 
duszpasterz Centrum Formacji Duchowej
autor książek:
    

--- --- --- --- --- --- --- --- ---

Poznaj lepiej metodę modlitwy Słowem Bożym w dynamice Lectio Divina

Polecane pozycje pomocne w praktyce modlitwy Słowem Bożym

--- --- --- --- --- --- --- --- ---

Polecamy!

Zapraszamy do lektury i prenumeraty „Zeszytów Formacji Duchowej”!

ZESZYTY FORMACJI DUCHOWEJ
WARUNKI PRENUMERATY - ROK 2020

ZGŁOSZENIEPOLITYKA PRYWATNOSCI
Copyright - CFD.Salwatorianie.pl